ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος I 12 )
Κι ενώ είμεθα εντός μας ένα θαύμα, ένα εξηγούμενο, διαρκές και εξελισσόμενο θαύμα, αναζητούμεν εκτός μας το ανεξήγητον αμφιλεγόμενον θαύμα. Ίσως επειδή ουδείς εκτιμά αυτό που έχει, όσον πριν το αποκτήσει ή και αφ’ ότου το έχει χάσει.
Πειθαρχημένη σκέψις, πειθαρχημένη επιθυμία, μακροθυμία, μεγαλοψυχία, η προίξ των αθανάτων. Ο ψυχοπνευματικός συγχρωτισμός, η αιθέρια συνουσία των θεών, ο ιδιωτικός παράδεισος.
Θεούς παράγουν οι ουρανοί. Αγίους θνητούς η ανίερος ημών γη και μέχρις εκεί. Πίστις μιας κρείττονος πνευματικότητος και συνειδητότητος οι μεν, μιας ήσσονος δε οι άλλοι.
Η θρησκεία είναι ανάλογος με την του ανθρώπου ηθικοπνευματική και πολιτισμική ποιότητα. Άλλαι γαρ αι βουλαί και ο θεός των ελευθέρων ανεξίθρησκων ψυχών και άλλος ο των μονότροπων βαρβάρων και μισαλλόδοξων δούλων.
Εις τους ζώντας με αρετήν και τόλμην και μόνο φιλεί το θείον αποκαλύπτειν, συν τω χρόνω, το μεταμορφωτικόν, αποθεωτικόν νόημα του ανθρωπίνου βίου.
2. Θεέ φιλοδίκαιε των ελευθέρων πατρίδων δίδε θάρρος, ρώμην και φρόνησιν εις τους αγαθούς πολίτας και πατριώτας. Και πλήθυνε και ενίσχυε την φωνήν της δικαιοσύνης έως τελικής νίκης.
Γιατί δίκαιος είναι μόνο ο ελεύθερος. Και χωρίς ελευθερία ούτε δικαιοσύνη υπάρχει ούτε εθνοφυλή μήτε και θεός αληθείας, σοφίας και σωτηρίας αναγνωρίζεται.
Και χωρίς ειπείν ¨απεταξάμεθα τον Μεσαίωνα¨ μέλλον ζωής ελληνικής δεν υπάρχει. Γιατί άλλους εσώσαμεν με τα αρχαία μας πνευματικά εργαλεία, εαυτούς όμως δεν έχομε σώσει και υστερούμε ακόμα.
Το κακό δεν το νικάς ποτέ οριστικά. Έχει κι αυτό κτίσει, κατ’ ανάγκην, δικαιώματα σ’ αυτόν τον υποβαθμισμένο μας κόσμο. Το κακό το αποφεύγεις μετά γνώσεως και δια τέχνης το εξαπατάς. Θεμιτόν γαρ. Γιατί κι αυτό θέλει και για σένα το ίδιο.
Όσον δε ασυγκράτητος κανείς ρέπει εις τας ανέσεις και τας ηδονάς, τόσο μη συγκρατημένος και εκτεθειμένος γίνεται εις αφόρητες θλίψεις και πόνους. Σύμφυτα γαρ και ομότοιχα τα ευχάριστα και δυσάρεστα του βίου. Παν δε μέτρον άριστον.
3. Και οι θεοί εργάζονται και οι δαίμονες συνεργάζονται. Μα δεν υπάρχει αιωνία αντιπαραγωγική κόλασις. Εκεί στα κάτεργα του ουρανού θα βρεθούν οι κολασμένοι για τις βρόμικες του σύμπντος δουλειές.
Μήτε και κωματώδης πανηδονιστής παράδεισος υπάρχει. Μόνο ήρωες επιστρατευμένοι εις τον διαιώνιον αγώνα του καλού και του κακού ανά το σύμπαν διεσκορπισμένοι και προς σωτηρίαν αυτού και των όντων αυτού μετά των θεών διατετςαγμένοι.
Όθεν γενναίος και εδραίος, άνθρωπε, μένε, Χωρίς καημούς και δισταγμούς, υστερίες, φανατισούς και ουτοπίες. Έτσι θα βγάλεις ξανά του αρχαίου κάλλους σου τις ουράνιες ρίζες.
Ιδού η πόλις άνθισε και η γειτονιά μας γέμισε λαμπρούς φίλους. Πουλιά πετούνε πέραν και νεογέννητοι θεοί στολίζουν το υπερπέραν. Και ο δυνάμενος χωρείν χωρείτω.
Η κλασσική παιδεία και αρχαιοελληνική γραμματεία είναι η αριστοκρατία του πνεύματος, το εισιτήριον της ευδαιμονίας, όπερ δωρίζεται μόνο και δεν επιβάλλεται όπως η κρατική παιδεία και θρησκεία της εξουσίας. Γεύσαι τολμών και συ και ίδε.
4. Κι ενώ θέλεις να γιορτάσεις μια δική σου ανάστασι έρχεται η γιορτή του μεγάλου αδελφού και σού κλέβει θρησκευτικά την παράστασι. Ενθυμού. Επί προθεσμία κάλλος, νεότης και βίος. Φεύγε ψυχή πριν σ’ εγκλωβίσει η τυφλή ψυχή των πραγμάτων.
Ένας τρόπος υπάρχει να σού κλέψουν ανεπανόρθωτα την ψυχή. Αι σειρήνες μιας ύπουλης, εθνομηδενιστικής πλην σωτηριακής, μισαλλοδόξου θρησκείας. Κι ένας τρόπος ίνα την διατηρήσης και αυξήσης. Με το φιλόσοφον και ανεξίθρησκον ήθος.
Ουδέν επικινδυνότερον του θρησκευτικού λαϊκισμού και ψυχωφελέστερον της φιλοσοφικής σκέψεως. Μ’ ένα ξεροκόμματο δουλικής εργασίας και ένα πνευματικό ξεροκόμματο θρησκείας ξεγελούν την μεγάλη πείνα του πλήθους για δικαιοσύνη αι δοξασμέναι εξουσίαι του χαμού.
Δείκνυε ανωτερότητα. κάνει ακλό στην ποιότητα. Ο υποχωρών εις την ανίαν και την οργήν δίνει εις την κακίαν και την πονηρία κρίσιμους πόντους.
Άλλες ημέρες σέρνονται κι άλλες με ολύμπια φτερά πετούν. Πιο πάνω απ’ την αιωνιότητα λάμπουν οι άχρονοι αστερισμοί της ιδέας. Θαύματα κάνει ο θεός και η τύχη και ανάγκη. Ο θεός πάντως τα ομορφότερα και φιλανθρωπότερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου