ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος I 14 )
ΘΕΟΣΗΜΙΑ
Απ’ τον αρχέγονο σπόρο της ζωής κατάγονται, παραδίδουν οι σοφοί, μαζί θεοί αθάνατο, άφθαρτοι και αγήρατοι όπως και άνθρωποι θνητοί. Και οι μεν κατοικούν εις τον αιθέριον Όλυμπο, οι δε την κάτω γη. Ιδιοκτήτην δε η γη αυτή έχει όπως και ο ουρανός; τον υπέρτατον θεόν.
Γι αυτό και οι θεοί πρέπει να είναι τουλάχιστον δύο κατηγοριών: Θεός και θεοί του φωτός και θεός και θεοί του σκότους που αιώνια συγκρουόμενοι για την κοσμική όπως και για την γήινη κυριαρχία, δι’ ανθρώπων εδώ σποράς αυτών ως αντιπροσώπων αυτών.
Η ανθρωπότης δεν παρήχθη προφανώς απ’ το ίδιο γενετικό εργοστάσιο. Οι διάφορες φυλές της, οι διαφορές σε κατασκευή, πνεύμα και σώμα των ανθρώπων αυτό αποδεικνύουν.
Παραδείγματος χάριν οι Έλληνες. Μικρό μεν και πολυαπειλούμενον ανέκαθεν κράτος, μέγα δε, κορυφαίον και πρωτοπόρο έθνος με κολοσσιαίο πολιτισμικό εκτόπισμα . Είναι το κράτος που γέννησε και διέδωσε τις μεγάλες αλήθειες μεγάλως ωφελήσαν και εκπολιτίσαν την ανθρωπότητα.
Έλληνες η λευκή πανεύμορφος φυλή-υιός προφανώς ενός αγαθού θεού και των θεών του, κατ’ εικόνα και ομοίωσιν των ουρανίων πατέρων του. Σαν να ήρθε από τις μακάριες μακρινές χώρες του αιθέριου παραδείαου για να διαμορφώση πνευματικώς αλλά και βιολογικώς δια των επιμειξιών του την ανθρωπότητα.
2. Εις τον ανίποδα τα πολιτισμοκλαστικά έθνη του αίματος όπως τα σκυλοτουρανικά και όχι μόνο. Τρομακτικά στην όψι και την ψυχή. Τα έθνη του κακού. Υπάρχουν βέβαια εξαιρέσεις γιατί δεν ισχύουν στεγανά και ρατσισμοί στην φυσική εξέλιξι της ζωής.
Ζώμεν οι άνθρωποι εις την σκιάν της αθανασίας, της, εν άλλοις λόγοις, της πραγματικής ζωής. Και η ζωή εκάστου ανθρώπου ή θεού, και καθώς η μοίρα ώρισεν, ούτε δανείζεται ούτε κληρονομείται εις τον αιώνα τον άπαντα.
Όσον για τους αθάνατους ούτε παντοδύναμοι θα είναι κι αυτοί αλλά θα έχουν περιορισμούς. Θα κινούνται γαρ βάσει κοσμικών νόμων και κοινής λογικής και επιστήμης όπως και οι θνητοί των οποίων αποτελούν και την τελική φυσική εξέλιξι εις την εξελικτικήν κοσμικην κλίμακα.
Ως εκ τοόύτου φυσικό είναι να μη επεμβαίνουν πάντοτε οι θεοί αυτοί όταν τους επικαλούνται οι άνθρωποι ή άλλες φορές να επεμβαίνουν τελείως απροσκάλεστοι και αυθαιρέτως παίρνοντας το σχήμακαι την μορφή που οι θνητοί τους σκέπτονται και φαντάζονται.
Γι αυτό και τα θαύματά των, τα πραγματικά, γιατί υπάρχουν και ταχυδακτυλουργικά, είναι σχετικά σπάνια πράγμα που αποδεικνύει ότι δεν έχουν πάντα την ικανότητα και την νομιμότητα προσβάσεως εις τα ισττορικά και καθημερινά τεκταινόμνα του ανθρώπου.
3. Οι άνθρωποι έχουν κατά δύναμιν ή κατ’ ενέργειαν τον έσω θεόν, την θεότητα, μέσα των, δυνάμεις και ενέργειες οι οποίες εκδηλούνται ποικιλοτρόπως εις αυτούς εξ ού και ο πολιτισμός των. Δια τούτο και παρά τοις Έλλησι θεοί και Μούσαι ήσαν τέκνα του Διός.
Ο έξω δε θεός εις όν πιστεύουν οι άνθρωποι, ή μάλλον αυτός ο θεός που η εκάστοτε εξουσία τους επιτρέπει και τους επιβάλλει πιστεύειν ίσως δεν είναι άλλο τι από ένα αφηρημένο διανοητικό κατασκεύασμα και θρησκευτικό θέατρο για ένα είδωλο μια μίμησι του αληθινού θεού.
Είδωλο θεού που εξυπηρετεί πολιτικοκοινωνικούς και οικονομικούς σκοπούς παρά πνευματικούς. Είδωλο με το οποίο οι μάγοι της εξουσίας μαγεύουν, εξαγοράζουν και κλέβουν τις ανθρώπινες ψυχές.
Οι οποίες ψυχές είναι ο αληθινή θεία ανίκητη και απελευθερωτική δύναμι του καλού μέσα μας και την οποία η απαάνθρωπη κρατική εξουσία ανταλλάσσει και αντικαθιαπά, ειρηνικά ή βίαια με τα θρησκευτικά της εύδωλα.
¨Χάλκεα αντί χρυσείων;¨ Πρόκειται για μια σατανική τεχνική μαύρης μαγςίας ώστε την μεν πυρηνική-θεϊκή δύναμι της ανθρώπινης ψυχής να καρπούται η εκάστοτε κρατική εξουσία ο δε λαός να γίνεται με τους θεούς και τας θρησκείας της χοίροι της Κίρκης. .
4. Αλλά και αν ο θεός εδημιούργησε τον άνθρωπον διατί όχι και ο άνθρωπος ένα στα μέτρα του θεό και θεούς ανάλογο με την πνευματικήν του δύναμιν, ει και άνθρωπος παραμένων;
Τούτ’ αυτό και γιατί ένας εκ πεποιθήσεως άθεος άνθρωπος να μη δύναται όταν θελήση να αποτρέψει, να ακυρώσει την επέπμβασιν κάποιου θεού όπως και ένας ένθερμος θεόπιστος να την προκαλέσει αφού ξέρει κι έχει το πλεονέκτημα της γηίνης έδρας; ;
Το είχε επισημάνει άλλωστε αυτό και ο βόρειος σοφός προ δυο αιώνων περίπου οσφραινόμενος την κατρακύλα του πεπροικισμένου κατά τα άλλα σημερινού δυτικού ανθρώπου και του πολιτισμού του.
¨Μα ούτε ένας θεός να μη έχει γεννηθή, μετά την επικράτησι τυο ερημοποιητικού μονοθεισμού, επί τόσους αιώνες; Αίσχος!¨ Αλλά είναι κι αυτό: Ένα εκατομμύριο μικρά μυαλά δεν θα μπορέσουν ποτέ να χτίσουν ένα μεγάλο μυαλό.
Έχει χαθή, έχει προ αιώνω απωλεσθή, η επαφή ουρανού και γης όπως αυτή που εγέννησε τον απαράμιλλο ελληνικό πολιτισμό. Αγωνιζόμεθα και ευελπιστώμεν δια μιαν νέαν ελληνόπνευστον παγκόσμιαν αναγέννησιν. Ότι ένδοξος ο αγών και κυριολεκτικώς αποθεωτική η νίκη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου