ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΩΝ ΚΟΥΤΟΡΝΙΘΩΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ
(Από τον Αριστοφάνη στον Κορονοϊό στα Φυσικά αέρια και κάτι ιέρακες κόκκινων δανείων με άλμα τριπλούν, Tsiforos style)
Εκείνος ο Αριστοφάνης, που λες, δημιούργησε σχολή και ας μην την γράφουν τα βιβλία όπως για τον Πλάτωνα, που την δική του την κάναμε μέχρι και στάση τρόλεϊ και Ακαδημία με τσικό , καλύτερη από της ΑΕΚ και του Πανιωνίου μαζί.
Όπως το έπος που δημιούργησε μέσα στην τσαντίλα του που δεν του έβγαιναν τα κουκιά και έχαναν συνέχεια οι ρεμπουμπλικάνοι του Αριστοκρατικού κόμματος συνέχεια από τον Περικλή. Με κάτι κουτόρνιθες, φερειπείν.
Ξέρεις, αυτές που έπεισε ένας συγχωριανός του, ο πονηρός Πεισθέταιρος μαζί με τον αγαθιάρη φίλο του τον Ευελπίδη όταν έψαχναν να βρούν στα τότε life style magazino της εποχής το σε ποια πόλη μπορεί κανείς να ζήσει ήσυχα, πλούσια και ειρηνικά χωρίς να σπάει το κεφάλι του για μεροκάματα, συντάξεις και τέτοιες αηδίες.
Βανκουβερ, Σίντνεϊ και τέτοια δεν είχε τότε, οι επιλογές ήταν Αθήνα ή Σπάρτη. Άντε και καμιά Θήβα που φημίζονταν για τα σουβλάκια της, πριν τους πάρει το brand name η γειτονική Λειβαδιά και τα κάνει μόδα. Γνωστά κατσικοχωρια όλα και δεν μας κάνουσι, είπαν.
