TO ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ- ΚΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ "ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΛΕΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΑΣ ΓΑΛΕΡΑ"

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

TO ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ- ΚΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ "ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΛΕΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΑΣ ΓΑΛΕΡΑ"

Έχουν ήδη περάσει 24 χρόνια μετά από το τριήμερο που συγκλόνισε τον τότε κοιμώμενο κόσμο. Αυτό στην Γένοβα, κατά την διάρκεια της συνόδου των G8 και που διοργανώθηκε από το Κοινωνικό Φόρουμ, και οδήγησε στην δολοφονία από την αστυνομία του 23χρονου αναρχικού φοιτητή Carlo Guliani, την εισβολή της αστυνομίας στο σχολείο Diaz και τα βασανιστήρια στο στρατόπεδο Bolzaneto

 

Το βασικό αίτημα τους: Η αντίθεση στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, αυτή που είχε επιβάλλει την κυριαρχία της οικονομίας πάνω στην πολιτική από την εποχή των Ρήγκαν-Θάτσερ.

 

Ο απολογισμός του τι έγινε από τότε συνοπτικά:

 

Η διαδικασία της παγκοσμιοποίησης διακόπηκε με απόφαση των G7 (μετά την αποβολή της Ρωσίας από αυτό το clubάκι) τον Ιούνιο του 2021 στην Κορνουάλη. Σε αυτήν αποφασίστηκε και η λήξη της περιόδου του νεοφιλελευθερισμού ver1.0 που είχε ξεκινήσει το 1986 από τους τότε G5 ("Συνεννόηση της Ουάσιγκτον") και δόθηκε το έναυσμα για την έναρξη της μετάλλαξης του νεοφιλελευθερισμού στην επόμενη έκδοση του. Την ver2.0,. πάνω σε ένα σχέδιο "Πράσινης" και Ψηφιακής Μεταρρύθμισης και μέσω ενός ReArm διάσωσης Τραπεζών. Αλλά αυτά μόνον στον μισό κόσμο, εκεί που είναι ακόμα ισχυρή η εμβέλεια κάποιας Blackrock, του SWIFT, του ΔΝΤ και των G7. 

 

Ας την λέμε "μετα-παγκοσμιοποίηση" αυτήν την τάση "διόρθωσης" του νεοφιλελευθερισμού ver1.0 στην Δύση, που σχεδιάζεται να ολοκληρωθεί (υπό τον Τραμπ ή τον Vance straight ahead- αδιάφορο) με την εισαγωγή μιας τακτικής εισαγωγής ενός νεοφιλελευθερισμού ver2.0. Σε αυτόν η κυριαρχία της οικονομίας πάνω στην πολιτική εξασφαλίζεται από την ενίσχυση του ρόλου του "σκιώδους παρατραπεζικού' συστήματος των funds στην θέση της 5ης εξουσίας που έχουν επιβάλει μια χούφτα κεντρικοί και ιδιώτες τραπεζίτες.

 

Στον άλλο μισό, αυτόν που αποκαλούμε άτυπα "οι άλλοι" ή "οι χώρες των BRICS" για να συγκαλύψουμε τις μεταξύ τους αντιθέσεις, ακολουθούν ήδη τον δικό τους δρόμο μετα-παγκοσμιοποίησης, επιμένοντας στην ανατολική έκδοση του νεοφιλελευθερισμού 1.0 υπό ένα άλλο "SWIFT", ένα κινεζικό ΔΝΤ και χωρίς να στηρίζονται στο δολάριο για τις μεταξύ τους συναλλαγές.

33 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΆΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΣΔ: ΓΙΑΤΊ ΚΑΤΑΡΡΈΟΥΝ ΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ;;

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

33 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΆΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΣΔ: ΓΙΑΤΊ ΚΑΤΑΡΡΈΟΥΝ ΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ;;

 

Πάνω-κάτω τις ίδιες ημέρες από την έναρξη της Οκτωβριανής επανάστασης, νομίζω ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για μια "διαφορετική " ανάλυση των αιτιών και των συνεπακόλουθων της κατάρρευσης πριν 33 χρόνια, της ΕΣΣΔ.

 

Όπως αντιλαμβάνεστε, δεν αναφέρομαι εδώ στο να αλλάξουν κάπου κυβέρνηση αλλά για Κατάρρευση με κρότο και το Κ κεφαλαίο. Όπως έγινε με την Ρωμαϊκή, την Βυζαντινή, την Οθωμανική ή την Βρετανική παλιότερα. Ή όπως με την Σοβιετία πιο πρόσφατα.

 

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα μπορεί και να διαφωτίσει κάπως και στο πόσο κοντά είμαστε σε μια επόμενη κατάρρευση, πχ αυτή των ΗΠΑ. Μαζί ή λόγω της τρέχουσας (7η ή 8η στην καταγεγραμμένη ιστορία, έχω χάσει το μέτρημα) κατάρρευσης της παγκοσμιοποίησης. Αυτής που άνθισε τα τελευταία 40 χρόνια, κάτω από την μέχρι πρότινος κυρίαρχη ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού, που ήδη αποσύρεται ως είχε για ... γενικό ρεκτιφιέ.

 

Δύσκολη η κάθε πρόβλεψη αν δεν έχει προηγηθεί, με κάποιο τρόπο και μεθοδολογία, η αντίστοιχη ανάγνωση και διάγνωση της ιστορίας και της δυναμικής παρόμοιων αντίστοιχων καταρρεύσεων στο παρελθόν. Που σχεδόν όλες κατέρρευσαν από κάποια μικρή αιτία . Μια Κερκόπορτα ή τώρα ίσως κάτι ακόμα μικρότερο, μερικών χιλιοστών του χιλιοστού, όσο ένας ιός. 

 

Σχεδόν όλες οι μέχρι τώρα αντίστοιχες καταρρεύσεις, σχετίζονται με κάποια επερχόμενη ριζική αλλαγή στο κυρίαρχο καύσιμο/ενέργεια, αυτό που τις απογείωσε (οι σκλάβοι, τα ξύλα το κάρβουνο, το πετρέλαιο κλπ). Τώρα γίνεται πάλι κάτι αντίστοιχο. Έχει σειρά η ενδιάμεση εποχή του φυσικού αερίου.

 

Παρακολουθώ την την δουλειά, σχετικά με αυτό το θέμα, του καθηγητή Peter Touchin, εισηγητή του όρου "Κλειωδυναμική" στην διεπιστημονική προσπάθεια ερμηνείας των φαινομένων της Ιστορίας, με μεθόδους δανεισμένες και από τις Φυσικές Επιστήμες. Το δικό μου ενδιαφέρον προκύπτει από την ιδιότητά μαθηματικού που τον ενδιαφέρουν τα πολύπλοκά εγγύς/εκτός ισορροπίας συστήματα, αυτά που με δυο λόγια έχουμε συνηθίσει να τα λέμε "μαθηματικά του χάους" .

 

Και ως παρατηρητής της βιβλιογραφίας και των δεδομένων, ανυπομονώ πλέον για την συνέχεια σε μια διαδικασία που ήδη πυροδοτήθηκε: Η παγκοσμιοποίηση που επινόησαν οι νεοφιλελε με ηγέτη τις ΗΠΑ πριν 38 χρόνια φαίνεται ότι τα έφαγε τα ψωμιά της. Την έφαγε, μάλλον, η πολυπλοκότητα των τοξικών χρηματοπιστωτικών προϊόντων που άφησε να αναπτυχθούν, για να χρηματοδοτήσουν ένα τρόπο ζωής που συντηρείται από μεγάλες κοινωνικές ανισότητες έναντι άφθονου τοξικού χρήματος στην διάθεση των ελίτ για να το επενδύσουν. Λόγω του κύριου δηλαδή λόγου της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ, που δεν μπόρεσε να αντιδράσει ή να προσαρμοστεί έγκαιρα στην αλλαγή του συστήματος παραγωγής χρήματος που επέβαλε ο Νιξον το 71!

 

Όπως και όλες τις άλλες αυτοκρατορίες που κατέρρευσαν, φτάνουμε μάλλον τώρα στο "Τέλος του Τέλους της Ιστορίας". Τώρα απλώς παρακολουθούμε όλα τα φαινόμενα που μπορούν να οδηγήσουν στην παρακμή του ηγέτη της, των ΗΠΑ, που πάντα συνοδεύονται και με αύξηση του αυταρχισμού (καλή ώρα όπως θα δούμε από εδώ και πέρα ως εφαρμογή του τραμπισμού και στις ΗΠΑ), αλλά και των περιφερειακών συγκρούσεων δευτεροκλασάτων δυνάμεων, μόνιμα παρατηρημενο ιστορικό φαινόμενο πριν από κάθε τέτοια κατάρρευση. 

 

Με πιο ενδιαφέρον το ερώτημα:

 

Και μετά τι;; Που θα κάτσει η μπίλια μάστορα στην νέα ισορροπία που θα αναδυθεί μετά από μια τέτοια πάρα πολύ πιθανή κατάρρευση, που μπορεί να παρασύρει και άλλες συνδεδεμένες δυνάμεις;;

ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ ΓΊΝΕΤΑΙ ΤΏΡΑ ΕΚΕΙ ΕΞΩ, ΩΣ ΑΠΟΤΈΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΟΨΕΩΝ ΤΟΥ ΊΔΙΟΥ ΝΟΜΊΣΜΑΤΟΣ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ ΓΊΝΕΤΑΙ ΤΏΡΑ ΕΚΕΙ ΕΞΩ, ΩΣ ΑΠΟΤΈΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΟΨΕΩΝ ΤΟΥ ΊΔΙΟΥ ΝΟΜΊΣΜΑΤΟΣ (Και μια κρυμμένη τρίτη όψη, ικανή να καταρρεύσει τα πάντα στον τρέχοντα νομισματικό πόλεμο)

 

Δεν είναι εύκολο να κατανοήσεις τον απόλυτο παραλογισμό που επικρατεί τώρα "εκεί έξω" σε αυτον τον ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο, αν δεν λάβεις υπόψη διδάγματα από παρόμοια ιστορικά ανάλογα. Όπως:

 

Τον κυρίαρχο ρόλο που είχε για πολλούς αιώνες το αιγυπτιακό νόμισμα στατήρας, που αντιστοιχούσε εκεί στα παραγόμενα σιτηρά, ως το πρώτο, μακροβιότερο και πλέον σταθερό νόμισμα που έχει λειτουργήσει ως παγκόσμιο νόμισμα στην παγκόσμια ιστορία μέχρι τώρα.

 

Τον ρόλο της ανακάλυψης μιας σημαντικής φλέβας αργύρου στο Λαύριο ως στοιχείο ανάδυσης της ισχύος της Αθηναϊκής Δημοκρατίας και της δυνατότητας της να ασκήσει εξωτερική πολιτική χωρίς την επίδραση του χρυσού του Πέρση ηγεμόνα.

 

Τη θέση που κατείχε για αιώνες ο Βυζαντινός Σόλιδος ως αποθεματικό νόμισμα που κυκλοφορούσε ακόμα και στις πιο μακρινές γωνιές του γνωστού κόσμου. Ως το «δολλάριο του Μεσαίωνα», η ευρέως διαδεδομένη προβολή του αντανακλούσε τη δύναμη, την ευημερία και την επιρροή της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Βυζαντίου. Εκτοπίστηκε όταν έχασαν οι Βυζαντινοί μετά τις σταυροφορίες τον έλεγχο σε όλους τους δρόμους και τους κύριους κόμβους του τότε θαλάσσιου εμπορίου.

 

Τον ρόλο του αργύρου από τον Νέο Κόσμο ως νομισματικής ουσίας που τροφοδότησε την παγκόσμια θαλάσσια επέκταση της Ισπανικής Αυτοκρατορίας και την απαράμιλλη εμβέλεια των υπερωκεανικών εμπορικών της δικτύων.

 

Την άνοδο της λίρας στερλίνας ως αποθεματικό νόμισμα στον κόσμο και την άνοδος του Λονδίνου, ως του κορυφαίου χρηματοοικονομικού κόμβου του κόσμου στην εποχή της «Pax Britannica», αφού η Βρετανία βγήκε νικήτρια από τους Ναπολεόντειους Πολέμους.

 

Την προσαρμογή του διεθνούς νομισματικού καθεστώτος του Bretton Woods με το δολάριο ΗΠΑ ‒υποστηριζόμενο από χρυσό‒ ως τον ακρογωνιαίο λίθο του, ως αποτέλεσμα μιας διαχειριζόμενης ηγεμονικής μετάβασης προς το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Στην πραγματικότητα, η μετέπειτα αμερικανική γεωπολιτική, στρατηγική και στρατιωτική ηγεσία του Δυτικού Κόσμου στον Ψυχρό Πόλεμο δεν μπορεί να εξηγηθεί χωρίς τον κρίσιμο ρόλο που διαδραμάτισαν οι συναλλακτικές συμφωνίες που προέκυψαν από το Bretton Woods. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ουάσιγκτον έφερε στην τροχιά της μεγάλο μέρος της Δυτικής Ευρώπης και της Ιαπωνίας μέσω της προσφοράς πρόσβασης στις καταναλωτικές αγορές της, της απεριόριστης ικανότητας συμμετοχής στο διεθνές εμπόριο (ευγενική προσφορά του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ), μιας γενναιόδωρης προσφοράς πιστώσεων για την επανενεργοποίηση της οικονομικής ζωτικότητας και ένα σταθερό αποθεματικό νόμισμα ως διεθνές δημόσιο αγαθό.

 

Την αμερικανική απειλή να καταρρίψει τη λίρα στερλίνα για να αναγκάσει την αποχώρηση των βρετανικών στρατευμάτων από την Αίγυπτο στο πλαίσιο της κρίσης του Σουέζ, ως μια χειρουργική στρατηγική που σχεδιάστηκε για να αποφευχθεί η διάλυση του ΝΑΤΟ. Η ήττα των Γαλλο-Βρετανων στο Σουέζ "τελείωσε" μαζί με την αποικιοκρατία των Δυτικοευρωπαιων και την εποχή της στερλίνας τελεσίδικα. Επιβιώνει η ανάμνηση τής Βρετανικής Αυτοκρατορίας μέσω του City και ενός πλέγματος ξεπλύματος χρήματος, υπό την εποπτεία του, σε πρώην αγγλικές αποικίες, κυρίως σε "Παραδείσια Νησιά".

 

Τον ρόλο της αποσύνδεσης του δολαρίου από τον χρυσό το 71, που είχε σαν αποτέλεσμα την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και την επικράτηση της νεοφιλελεύθερης σχολής σκέψης στην παγκοσμιοποίηση που εκαθιδρυθηκε γα τα επόμενα 50 χρόνια.

 

Την δημιουργία του ευρώ, ως έργο του γαλλογερμανικού άξονα, με στόχο την επίσπευση της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, χωρίς αυτή όμως να έχει ολοκληρωθεί σοβαρά μέχρι σήμερα.

 

Το ενδιαφέρον για την επαναφορά της ονομαστικής αξίας των πωλήσεων ιρακινού πετρελαίου σε ευρώ από δολάρια ως ένας από τους βασικούς μοχλούς πίσω από την αγγλοαμερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003.

Η ΕΠΑΝΆΛΗΨΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΩΣ ΦΑΡΣΑ

 

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Η ΕΠΑΝΆΛΗΨΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΩΣ ΦΑΡΣΑ

Η λήξη του προηγούμενου Ψυχρού Πολέμου και η έναρξη της παγκοσμιοποίησης που ακολούθησε με την μονοκρατορία του δολαρίου,που ξεκίνησε το 47 στο Brentwoods -και μετά το 71 με το κόλπο γκρόσο του Νίξον, στηρίχτηκε σε μία συμφωνία αυτοδιαλυσης της Σοβιετίας του 86 στην Ζυρίχη. Αυτή είχε τις εξής δεσμεύσεις;;

 

Το ΝΑΤΟ θα παρέμενε σε ακτίνα ασφαλείας από τα Ρωσικά σύνορα.

Θα συνεχίζονταν η ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ από την Ρωσία και περιοχές που έλεγχαν οι ΗΠΑ.

Την "αναδιοργάνωση" της ρωσικής οικονομίας θα την αναλάμβαναν δυτικοί σύμβουλοι και κεφάλαια.

 

Ακολούθησε μια τριακονταετία με βίαιη εφαρμογή ενός άγριου νεοφιλελευθερισμού στη Ρωσία. Αυτή ξεκίνησε επί Γιέλτσιν και σταθεροποιήθηκε επί Πούτιν. Μετά ακολούθησε μια νέα περίοδος με την άρνηση των ΗΠΑ να συμμετέχει η Ρωσία σε ένα οποιοδήποτε σχήμα κοινής ασφαλείας μαζί με την Ευρώπη και, τέλος, ολοκληρώθηκε με την επέκταση της ΕΕ (αλλά και του ΝΑΤΟ) στα ανατολικά, με ενθάρρυνση του θείου Σαμ.

.

Μοιραία συνέπεια, η έξαρση του ρωσικού εθνικισμού ως αντανακλαστικό αυτοσυντήρησης των απειλούμενων ελίτ, τους"ολιγάρχες αλά ρωσικά, που είχαν διαμορφωθεί με μεθόδους και μαφίας κάτω από ένα καθεστώς νεο-τσαριαμού.

 

Έτσι ο νομισματικός και ενεργειακός πόλεμος που πυροδοτήθηκε μετά την κατάρρευση της προηγούμενης παγκοσμιοποίησης και την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, διαμορφώνει μια Ρωσία υπό τον Πούτιν με τα ακόλουθα βασικά χαρακτηριστικά:

 

Την θέση των ξένων επενδυτών, που συμμετείχαν στον νεοφιλελέ "εκσυγχρονισμό" της Ρωσίας μετά τον Γιέλτσιν, παίρνουν νέοι και παλιοί ολιγάρχες, φίλοι του Πούτιν. Οι επενδύσεις τους ύψους 1,4τρισ, θα γίνουν ρούβλια και μετοχές ολιγαρχων, και πάρτε να έχετε να αγοράζετε ζαβά της Δύσης αέριο, σιτάρι και λιπάσματα. "Εθνικοποίηση" με επαναφορά στοιχείων νεο-φεουδαρχίας δηλαδή.

 

Το νέο ρούβλι, ως συμμετέχον σε ένα "καλάθι" νομισμάτων και εμπορευμάτων χωρών της Ευρασιας, της Κίνας και ενδεχομένως και της Ινδίας, θα συνεχίζει να εκδίδεται από εμπορικές τράπεζες. Η 5η εξουσία τους επί των άλλων τεσσάρων της δημοκρατίας, περνάει έτσι σε άλλο επίπεδο. Νεο-τσαρικά τα χαρακτηριστικά της, υπό την σημαία του νεου-σε εξέλιξη ψηφιακού νομίσματος R5 των BRICS, (και με την επικείμενη συμμετοχή και της Τουρκίας σε αυτή την ζώνη)

ΟΙ ΤΣΙΓΚΙΝΟΙ ΦΡΑΧΤΕΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑ-ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΟΙ ΤΣΙΓΚΙΝΟΙ ΦΡΑΧΤΕΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑ-ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ (ή τι παίζει τώρα εκεί έξω behind the scenes) 

 

Από την μία έχουμε την "Δύση" που, στην δύση της καριέρας της, παγιδεύεται νοσταλγικά με απαρχαιωμένες πολιτικές «περιορισμού» του παλαιού της εχθρού. Αυτόν που, στον προηγούμενο Ψυχρό Πόλεμο, τον ήθελε πίσω από ένα "σιδηρούν παραπέτασμα" μην και μολύνει τον υπόλοιπο κόσμο με την αμφισβήτηση της "αλήθειας" που η Δύση πρέσβευε τότε.

 

Μόνο που αυτή την φορά όλα, σε πρώτη ανάλυση, δείχνουν ότι τα νέα τείχη που προσπαθεί να σηκώσει πάλι είναι τσίγκινα, κλειδώνοντας τον εαυτό της έξω από την ολοκλήρωση του Παγκόσμιου Νότου.

 

Μια φορά κι έναν καιρό λοιπόν, υπήρχε ένα Σιδηρούν Παραπέτασμα που χώριζε την ήπειρο της Ευρώπης. Επινοήθηκε από τον πρώην πρωθυπουργό της Βρετανίας Ουίνστον Τσόρτσιλ ως όρος που αναφερόταν στις προσπάθειες της τότε Σοβιετικής Ένωσης να δημιουργήσει ένα φυσικό και ιδεολογικό όριο με τη Δύση. Η Δύση από την πλευρά της, ακολούθησε μια πολιτική περιορισμού κατά της εξάπλωσης και της επιρροής του κομμουνισμού συντηρώντας και αυτόν τον όρο και τους περιορισμούς.

 

Και έτσι περνούσαμε ένθεν κακείθεν τον καιρό μας άσκοπα, ρίχνοντας που και που κανένα καυγά στα καφενεία για το ποια πλευρά του φράχτη είχε τα λιγότερα κουσούρια. 

 

Από τότε όμως μέχρι σήμερα έχουν ανατραπεί τα πάντα!

 

Στην σύγχρονη εποχή, που πολλοί θα την ήθελαν να οδεύει ακάθεκτη προς μια τεχνοφεουδαρχία , η τσίγκινη κουρτίνα που κατασκευάζει πάλι μεθοδικά η συλλογική Δύση, αυτή τη φορά δείχνει σαν μία απελπισμένη προσπάθεια για να περιορίσει ουσιαστικά την ενοποίηση και τεχνολογική/οικονομική ωρίμανση του Παγκόσμιου Οικονομικού Νότου .

 

Και αυτό το μέγα στρατηγικό λάθος το αξιοποιεί ο Πούτιν, ο άτυπος επιταχυντής αυτής της διαμόρφωσης του πολυ-πολικού κόσμου που θέλει να ενοποιηθεί γύρω από κάποιο γεωγραφικό συνεχές. Αυτό που επιβάλλει η Κίνα με τα φαραωνικό της σχέδια υποδομών επί του One Belt Road.Έτσι μας γυρίζει πίσω από την βολική, και για τον ίδιο και τις επιδιώξεις των εθνικών του ελίτ που τον στηρίζουν, τσίγγινη κουρτίνα.

 

Το δικό του "αφήγημα" στηρίζεται για να "πουλήσει" στους πιο κάτω άξονες:

 

BRICS/G8 εναντίον των G7

 

Η Ρωσία δεν ευθύνεται για την ενεργειακή και επισιτιστική κρίση πού εντάθηκε μετά την εισβολή της στην Ουκρανία. Και είναι έτοιμη να διαθέσει τους πολύτιμους ενεργειακούς πόρους, σιτηρά και μέταλλα στις χώρες του Νότου, και μάλιστα και με έκπτωση.