Η ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΉ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ TRUMP ΚΑΙ ΤΙ ΚΡΎΒΕΤΑΙ ΠΊΣΩ ΑΠΌ ΤΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΑ "ΚΡΥΠΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ"

  

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Η ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΉ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ TRUMP ΚΑΙ ΤΙ ΚΡΎΒΕΤΑΙ ΠΊΣΩ ΑΠΌ ΤΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΑ "ΚΡΥΠΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ"

Ο Τραμπ – ο οποίος έκανε εκστρατεία ως «κρυπτοπρόεδρος» – ενέκρινε ένα σχετικό διάταγμα το βράδυ της Πέμπτης. Σε αυτό ζητεί τη δημιουργία μιας ομάδας εργασίας κρυπτονομισμάτων για να προτείνει νέους κανονισμούς για τα ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία και να εξετάσει τη δημιουργία ενός εθνικού αποθέματος κρυπτονομισμάτων (κυρίως πάνω στην βάση των κατασχεμένων αξίας περίπου 20δισ$).

 

Η εντολή δημιουργεί μια ομάδα εργασίας υπό το όνομα Digital Asset Markets. Περιλαμβάνουν: τον υπουργό Οικονομικών (ο υποψήφιος Scott Bessent περιμένει την πλήρη ψηφοφορία για την υποψηφιότητά του), τον υπεύθυνο για την τεχνητή νοημοσύνη του Λευκού Οίκου και Crypto-τσαρο David Sacks και τον πρόεδρο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς (ο Τραμπ έχει προτείνει τον πρώην επίτροπο της SEC, Paul Atkins ). μαζί με προϊσταμένους άλλων σχετικών τμημάτων και φορέων.

 

Το εκτελεστικό διάταγμα του Τραμπ για τα "κρυπτονομίσματα" ανατρέπει αυτό που εξέδωσε η κυβέρνηση του προέδρου Τζο Μπάιντεν το 2022 , με το οποίο προσπάθησε να ενισχύσει τα κρυπτονομίσματα και να ερευνήσει την πιθανή δημιουργία του ψηφιακού νομίσματος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας, ακολουθώντας τόσο το παράδειγμα του ψηφιακού ευρώ, γουάν κλπ όσο και τις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΤ, που θέλει να ενισχύσει τα λεγόμενα αντίστοιχα CBDCs (Central Bank Digital Coins) με ενσωματωμενους σε καθε νόμισμα μηχανισμούς παρακολούθησης της κυκλοφορίας τους με αλγορίθμους ΑΙ.

 

Η αντίστοιχη πολιτική Μπαιντεν, που επέτρεψε την εισαγωγή των "κρυπτονομισμάτων" ως ψηφιακών securities στην Wall Street απέτυχε, όταν χρεοκόπησε το μεγαλύτερο αμερικανικό ανταλλακτήριο τους το 22.

 

Από την σύνθεση, και μόνο, της Ομάδας Εργασίας, μπορεί κάποιος να συνάγει με ασφάλεια ότι η στρατηγική Trump ως προς αυτόν τον τομέα δεν θέλει να έχει κανένα κοινό στοιχείο με τους κανόνες που έχει εισάγει ο Κανονισμός MICA της ΕΕ, που προστατεύει τα ψηφιακά μέσα συναλλαγών (των Κεντρικών Τραπεζών ή ιδιωτών που μπορούν να κυκλοφορούν νόμιμα) από κάθε προσπάθεια χρήσης τους για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος. 

 

Η κατεύθυνση της νομισματικής πολιτικής Τραμπ συντίθεται με το:

 

Να δώσει όσο δυνατόν περισσότερο χρόνο ζωής στο κλασσικό δολάριο και τον μηχανισμό επιβολής πολιτικών μέσω αυτού (πετροδολαρια για εξαγωγή του πληθωρισμού των ΗΠΑ σε άλλες χώρες, κυρώσεων μέσω του SWIFT κλπ). Είναι γνωστό όμως ότι αυτό δεν μπορεί να διατηρηθεί στην ζωή για πολύ ακόμα λόγω των γνωστών γεωπολιτικών εξελίξεων (κατάρρευση της προηγούμενης νεοφιλελέ παγκοσμιοποίησης, το κυοφορούμενο νόμισμα των BRICS+ κλπ).

 

Από την απέχθεια των Ρεμπουμπλικάνων σε οτιδήποτε δημόσιο. Αντί για CBDCs, η ατζέντα της νομισματικής (Ψηφιακής) μεταρρύθμισης του Trump θέλει αυτή να στηριχθεί μόνο σε "κρυπτονομίσματα" ιδιωτικής έκδοσης, που θα τα εκδίδουν τα μεγάλα funds του σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος (Blackrock και σια) και οι 5-6 τεχνολογικές BigTech εταιρείες που ελέγχουν δια του Musk, Bezos, Zuckerberg κλπ.

 

Οι λυκοσυμμαχίες και οι τσακωμός ανάμεσα τους έχουν να κάνουν με το ποιός θα πιάσει πρώτος το καλύτερο στασίδι. Η ΑΙ και ο έλεγχος κυκλοφορίας των ψηφιακών παγίων τους, θέλουν να είναι δική τους υπόθεση, ανεξέλεγκτη από AI Acts κλπ ρυθμίσεις.

 

Η αντίστοιχη φορολογική πολιτική Trump, που ουσιαστικά θέλει να μετατρέψει όλες τις ΗΠΑ σε ένα απέραντο φορολογικό Παράδεισο τύπου Cayman Islands κλπ, επιδιώκει να μαζέψει και ελέγξει ταυτόχρονα όλο το "χαρτί" του πλανήτη. Πιστεύει ο Trump ότι έτσι θα αποφύγει τις συνέπειες μιας χρεοκοπίας του αμερικανικού δημοσίου, που πλέον έχει γίνει μη βιώσιμο (το 23% των κρατικών εσόδων πηγαίνουν ήδη για πληρωμή τόκων δημοσίων δανείων προηγούμενων δεκαετιών). 

33 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΆΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΣΔ: ΓΙΑΤΊ ΚΑΤΑΡΡΈΟΥΝ ΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ;;

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

33 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΆΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΣΔ: ΓΙΑΤΊ ΚΑΤΑΡΡΈΟΥΝ ΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ;;

 

Πάνω-κάτω τις ίδιες ημέρες από την έναρξη της Οκτωβριανής επανάστασης, νομίζω ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για μια "διαφορετική " ανάλυση των αιτιών και των συνεπακόλουθων της κατάρρευσης πριν 33 χρόνια, της ΕΣΣΔ.

 

Όπως αντιλαμβάνεστε, δεν αναφέρομαι εδώ στο να αλλάξουν κάπου κυβέρνηση αλλά για Κατάρρευση με κρότο και το Κ κεφαλαίο. Όπως έγινε με την Ρωμαϊκή, την Βυζαντινή, την Οθωμανική ή την Βρετανική παλιότερα. Ή όπως με την Σοβιετία πιο πρόσφατα.

 

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα μπορεί και να διαφωτίσει κάπως και στο πόσο κοντά είμαστε σε μια επόμενη κατάρρευση, πχ αυτή των ΗΠΑ. Μαζί ή λόγω της τρέχουσας (7η ή 8η στην καταγεγραμμένη ιστορία, έχω χάσει το μέτρημα) κατάρρευσης της παγκοσμιοποίησης. Αυτής που άνθισε τα τελευταία 40 χρόνια, κάτω από την μέχρι πρότινος κυρίαρχη ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού, που ήδη αποσύρεται ως είχε για ... γενικό ρεκτιφιέ.

 

Δύσκολη η κάθε πρόβλεψη αν δεν έχει προηγηθεί, με κάποιο τρόπο και μεθοδολογία, η αντίστοιχη ανάγνωση και διάγνωση της ιστορίας και της δυναμικής παρόμοιων αντίστοιχων καταρρεύσεων στο παρελθόν. Που σχεδόν όλες κατέρρευσαν από κάποια μικρή αιτία . Μια Κερκόπορτα ή τώρα ίσως κάτι ακόμα μικρότερο, μερικών χιλιοστών του χιλιοστού, όσο ένας ιός. 

 

Σχεδόν όλες οι μέχρι τώρα αντίστοιχες καταρρεύσεις, σχετίζονται με κάποια επερχόμενη ριζική αλλαγή στο κυρίαρχο καύσιμο/ενέργεια, αυτό που τις απογείωσε (οι σκλάβοι, τα ξύλα το κάρβουνο, το πετρέλαιο κλπ). Τώρα γίνεται πάλι κάτι αντίστοιχο. Έχει σειρά η ενδιάμεση εποχή του φυσικού αερίου.

 

Παρακολουθώ την την δουλειά, σχετικά με αυτό το θέμα, του καθηγητή Peter Touchin, εισηγητή του όρου "Κλειωδυναμική" στην διεπιστημονική προσπάθεια ερμηνείας των φαινομένων της Ιστορίας, με μεθόδους δανεισμένες και από τις Φυσικές Επιστήμες. Το δικό μου ενδιαφέρον προκύπτει από την ιδιότητά μαθηματικού που τον ενδιαφέρουν τα πολύπλοκά εγγύς/εκτός ισορροπίας συστήματα, αυτά που με δυο λόγια έχουμε συνηθίσει να τα λέμε "μαθηματικά του χάους" .

 

Και ως παρατηρητής της βιβλιογραφίας και των δεδομένων, ανυπομονώ πλέον για την συνέχεια σε μια διαδικασία που ήδη πυροδοτήθηκε: Η παγκοσμιοποίηση που επινόησαν οι νεοφιλελε με ηγέτη τις ΗΠΑ πριν 38 χρόνια φαίνεται ότι τα έφαγε τα ψωμιά της. Την έφαγε, μάλλον, η πολυπλοκότητα των τοξικών χρηματοπιστωτικών προϊόντων που άφησε να αναπτυχθούν, για να χρηματοδοτήσουν ένα τρόπο ζωής που συντηρείται από μεγάλες κοινωνικές ανισότητες έναντι άφθονου τοξικού χρήματος στην διάθεση των ελίτ για να το επενδύσουν. Λόγω του κύριου δηλαδή λόγου της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ, που δεν μπόρεσε να αντιδράσει ή να προσαρμοστεί έγκαιρα στην αλλαγή του συστήματος παραγωγής χρήματος που επέβαλε ο Νιξον το 71!

 

Όπως και όλες τις άλλες αυτοκρατορίες που κατέρρευσαν, φτάνουμε μάλλον τώρα στο "Τέλος του Τέλους της Ιστορίας". Τώρα απλώς παρακολουθούμε όλα τα φαινόμενα που μπορούν να οδηγήσουν στην παρακμή του ηγέτη της, των ΗΠΑ, που πάντα συνοδεύονται και με αύξηση του αυταρχισμού (καλή ώρα όπως θα δούμε από εδώ και πέρα ως εφαρμογή του τραμπισμού και στις ΗΠΑ), αλλά και των περιφερειακών συγκρούσεων δευτεροκλασάτων δυνάμεων, μόνιμα παρατηρημενο ιστορικό φαινόμενο πριν από κάθε τέτοια κατάρρευση. 

 

Με πιο ενδιαφέρον το ερώτημα:

 

Και μετά τι;; Που θα κάτσει η μπίλια μάστορα στην νέα ισορροπία που θα αναδυθεί μετά από μια τέτοια πάρα πολύ πιθανή κατάρρευση, που μπορεί να παρασύρει και άλλες συνδεδεμένες δυνάμεις;;

ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑΡΡΈΟΥΝ ΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑΡΡΈΟΥΝ ΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ (Ή γιατί τώρα μαζί με την 3ης Βρετανική κινδυνεύει με κατάρρευση και η 1η Αμερικανική).

 

Στο πεδίο των Διεθνών Σχέσεων υπάρχει ακόμα μια ισχυρή θεωρία:

Οι ηγεμονίες (δηλαδή τα μεγάλα, ισχυρά κράτη). 

 

Φυσικά όλες αυτές οι κλασσικές προσεγγίσεις συνεχίζουν να αγνοούν τις πιο σύγχρονες μεθοδολογικές προσεγγίσεις. Όπως πχ της Κλειοδυναμικης του Peter Touchin, που με δάνεια εργαλεία των φυσικών επιστημών, μελετάει την Δυναμική της Ιστορίας.

 

Στο πιο κάτω σεντόνι δεν θα δείτε μαθηματικούς τύπους στην προσπάθεια να διερευνηθεί το θέμα του τίτλου αυτού του post. Τούς έκρυψα μέσα στις λέξεις για να μην φοβίζουν σε αυτή την άτυπη ανάλυση επί του τι πραγματικά γίνεται εκεί πάρα έξω. Μια παράμετρος θα αναλυθεί μόνο από τις πολλές που συμβάλουν σε μια τέτοια κατάρρευση, όπως η δημογραφική παράμετρος, η έλλειψη φυσικών πόρων, και η περιβαλλοντική συνάρτηση:

 

ΤΟ ΧΡΗΜΑ

 

Από όλες τις θεωρίες ξέρουμε ότι μια αυτοκρατορία αναδύεται πάντα ως παραγωγικό κέντρο, εξελίσσεται μετά σε εμπορικό κέντρο και τελικά αναδεικνύεται σε χρηματοπιστωτικό κέντρο πριν παρακμάσει.

 

Αυτός ο κύκλος φαίνεται να αποτυπώνεται ιστορικά πολύ καλά στην πτώση της Ρωμαϊκής και μετά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στην άνοδο και την παρακμή της Ολλανδίας και μετά της Βρετανίας, και τώρα των Ηνωμένων Πολιτειών, που ενδεχομένως να βρίσκονται ακόμα υπό την απειλή του 2ου τους Εμφυλίου τους, ακριβώς λόγω αυτού. Το τέλος και του χρηματοοικονομικού τους κύκλου, που έρχεται μετά από την παταγώδη αποτυχία του οικονομικού μοντέλου που κυριάρχησε μετά το 71, της πρωτης έκδοσης του νεοφιλελευθερισμού, και του τρόπου που κυριάρχησε ως προς τον τρόπο που παράγεται το ίδιο το χρήμα. Στις προηγούμενες αυτοκρατορίες αυρο ειχσ σχέση με τον έλεγχο του χρυσού. Τώρα με την ανεξέλεγκτη παραγωγή δανείων, απ' όπου γεννάται το χρήμα και τα τοξικά παράγωγα του.

 

.Χαρακτηριστικό και των αυτών ιστορικά καταγεγραμμένων "ηγεμόνων-αυτοκρατοριών", είναι το ότι αναπτύχθηκαν σε "ναυτικά κράτη". Κράτη δηλαδή με ισχυρή αποικιοκρατική ή νεοαποικιοκρτική αντίληψη και πρακτικές, αυτές που επιβάλουν την ισχύ τους στις χώρες της περιφέρειας που ελέγχουν δια των όπλων. Παλιότερα των κανονιοφόρων, κυρίως των αεροναυτικών-διαστημικών σήμερα.

Ταυτόχρονα, μετά το 1990 έχουμε όμως την ανάδειξη και τριών "χερσαίων" εθνικών κρατών, της Κίνας, της Ινδίας και της Ρωσίας (ως τροφοδότη των δυο σε ενέργεια και πρώτες ύλες) ως μια νέα ευρασιατική "ηγεμονία". Αυτή ωρίμασε γρήγορα ως παραγωγικό κέντρο του πλανήτη και εξελίσσεται τώρα σε εμπορικό επί δύο σημαντικών αλληλοσυμπληρουμενων συνόλων έργων υποδομών, κυρίως μεταφορών, κόμβων και logistics. Κάποια υπό τον κωδικό One Belt Road Ανατολής -Δυσης που διευκολύνουν την εμπορική και πολιτική διείσδυση της Κινας στον λεγόμενο Οικονομικό Νότο και ένα αντίστοιχο πλέγμα έργων Νότου -Βορρα, που στοχεύουν στην ανάπτυξη της Μόσχας ως το δυτικό μεγα-εμπορικο κέντρο αυτής της ζώνης, διασυνδέοντας την Ινδία, το Ιράν και την Τουρκία επί χερσαίων διαδρομών, με όλες τις άλλες που ξεκινούν από την Κίνα. 

 

Πρώτη συνέπεια: η αχρήστευση του Σουέζ ως του πλέον κρίσιμου σημείου του πλανήτη.

Αυτή η θεώρηση από την οπτική των "μαθηματικών των συστημάτων" έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. "Οι ποσοτικές μεταβολές οδηγούν σε ποιοτικές πάντα", όπως θα το έλεγαν ίσως παλιότερα και οι θεωρητικοί του μαρξισμού. Όμως αυτή η "γραμμική" ανάγνωση δεν οδηγεί πάντα σε σωστά και παραγωγικά συμπεράσματα αν δεν επισημανθούν και ορισμένες πολύ σημαντικές "λεπτομέρειες":

 

Η πιο ηχηρή είναι αυτή που έχει να κάνει με τα "απόνερα" από την πτώση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, που κράτησε 400 χρόνια (τερματίστηκε επίσημα μαζί και με την υπόλοιπη ευρωπαϊκή αποικιοκρατία με την κρίση του Σουέζ το 1956).

 

Έτσι, τις δεκαετίες που σηματοδοτήθηκαν από την παρουσία της Ελισάβετ στον θρόνο της Μεγάλης Βρετανίας, είχαμε σε αυτή δύο μεγάλα γεγονότα:

 

Την οριστική διακοπή και των υπολειμμάτων της αποικιοκρατικής της περιόδου, που πέρασε δύο μεγάλες φάσεις. Μέχρι την Βικτώρια η πρώτη, μετά η δεύτερη βρετανική αυτοκρατορία που τερματίστηκε μετά την ήττα της στον πόλεμο του Σουέζ το 56 και την εθνικοποίηση του καναλιού από την κυβέρνηση Νάσερ

 

Ενώ η παλιά βρετανική αυτοκρατορία παρήκμασε τελείως αμέσως μετά, επανεμφανίστηκε ξανά με διαφορετική μορφή!

Η τρίτη αυτή "αυτοκρατορία" δεν είναι μεν τόσο μεγάλη και δεν ενσωματώνει σημαντικά εδάφη, αλλά από οικονομική άποψη είναι πάρα πολύ σημαντική. Έτσι, ενώ η όλη θεωρία των κύκλων ηγεμονιών είναι πολύ σαγηνευτική και απλή περιέχοντας ένα στοιχείο αλήθειας. Ο κόσμος εκεί έξω είναι, ως συνήθως, παραμένει πολύ πιο πολύπλοκος.

 

Η "3η βρετανική αυτοκρατορία" στηρίζεται σε τρία μόνο απλά συστατικά:

 

Την έννοια του "καταπιστεύματος"(trust) που εμφανίστηκε στην Αγγλία ως πρακτική ανώνυμης μεταβίβασης περιουσίας στις τελευταίες 2 σταυροφορίες.

 

Αυτή εξελίχθηκε σταδιακά σε ένα σύνθετο νομικό καθεστώς ανωνυμίας για την αποφυγή φόρων, που ενσωματώθηκε περίτεχνα και στο περίφημο "Αγγλικό δίκαιο" και συνεχιζει να βρίσκεται στην καρδιά του ρεμπουμπλικανικού τρόπου σκέψης της αμερικανικής άκρας δεξιάς, ως κατάλοιπο της εξέγερσης του 1776 όταν Ιρλανδός και Σκοτσέζοι άποικοι πήραν την εκδίκηση τους αμφισβητώντας το δικαίωμα του Αγγλικού θρόνου να τους φορολογεί το τσάι. 

 

Η λειτουργία του City του Λονδίνου, όπου και η έδρα της Τράπεζα της Αγγλίας ως ένα ιδιότυπο κράτος- μέσα-στο-κράτος του Ηνωμένου Βασιλείου, με ισχυρή αυτονομία από την νομοθεσία και τον εποπτικό έλεγχο της εκλεγμένης κυβέρνησης, αλλά ισχυρότατος δεσμούς με την βασιλική οικογένεια της Μ.Βρετανίας.

 

Την επέκταση των τραπεζικών, παραΤράπεζικων και άλλων υπηρεσιών σκιώδους τραπεζικής που ανακαλύφθηκαν στο City σε ασήμαντα πρώην παράκτια νησιώτικα φυλάκια της Βρετανίας, τα γνωστά Παραδείσια Νησιά των offshore. Και δευτερευόντως και σε λίγο μεγαλύτερα, όπως η Κύπρος, η Μάλτα, η Σιγκαπούρη και το Ντουμπάι, όπου το αποτύπωμα αυτού του Αγγλικού δικαίου παρέμεινε ισχυρό. Από εκεί το κρυμμένο χρήμα μέσω των offshore καταλήγει (ή ελέγχεται) στο City του Λονδίνου!