ΑΙΓΑΙΟ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ (μέρος 8): «THA KRATHSOUME TO NHSI»

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ : Η συνέχεια του εξαιρετικά ενδιαφέροντος σεναρίου. Πλοίο χωρίς ανθυποβρυχιακο εξοπλισμό δεν στέλνεται στο Καστελόριζο. Γενικά κανένα πλοίο. Το 1996 στείλαμε ελικόπτερο και δεν μας έφτασε. Τώρα θα στείλουμε και κορβέτα. Στο μεταξύ τα υποβρύχια τι στον μπούτσο κάνουν;; Στο Καστελόριζο μόνο αυτά μπορούν να δράσουν. Ότι άλλο πάει τον ήπιε.

 Δείτε το 1ο μέρος της αφήγησης εδώ, το 2ο εδώ, το 3ο εδώ, το 4ο εδώ, το 5ο εδώ, το 6ο εδώ και το 7ο εδώ.

Καστελόριζο, 26 Ιουλίου, Ώρα 17:49: Ένα μαύρο φουσκωτό των καταδρομέων και δυο τρία βαρκάκια των ντόπιων περιπλέουν το σημείο της βύθισης της πυραυλακάτου “Ξένος”. Ένας άνδρας της Ζ’ ΜΑΚ που έχει βουτήξει με φιάλη βγαίνει στην επιφάνεια δίπλα στο φουσκωτό. Κάνει νόημα με το κεφάλι του στους άλλους δύο: Αρνητικό. Δεν υπάρχουν επιζώντες εκεί κάτω. Ξαναβουτάει παρ’ όλα αυτά. Το φουσκωτό πλησιάζει αργά τον ιστό του πλοίου και ένας καταδρομέας κόβει το σχοινί και μαζεύει τη σημαία.

Ο συνταγματάρχης Καραγιάννης που παρακολουθούσε από το λιμάνι κατεβάζει τα κιάλια του. Προσπαθεί εδώ και ώρα να επικοινωνήσει με τον διοικητή Παπαβασιλείου αλλά δεν βρίσκει κανέναν στο διοικητήριο. Τί κάνουν εκεί πάνω; «Πάμε στη ΔΑΝ» λέει στον άνδρα της Ζ’ ΜΑΚ που τον ακολουθεί παντού. Οι δυο τους μπαίνουν στο τζιπ που είχαν αφήσει όπως όπως λίγο πιο πίσω και αναστρέφουν βιαστικά. Κάποιοι νησιώτες που στέκονται στην προβλήτα σαστισμένοι, κάνουν αμέσως στην άκρη για να περάσει το στρατιωτικό όχημα.

ΑΙΓΑΙΟ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ (μέρος 5): «Ο Θησέας θα πολεμήσει»

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ : To περιμέναμε  όπως τον Γκάλη τις Πέμπτες. Η συνέχεια της πιο ένοχης απόλαυσης. Έχει κάνει ζημιά το Top Gun. Σε όλα αυτά βέβαια έχει ξεχάσει πως στο εσωτερικό θα γίνεται κόλαση από τους απεσταλμένους του Σουλτάνου σε νησιά και στην  Ηπειρωτική Ελλάδα. Ε όλο και κάποιοι ελληνόφωνοι θα βοηθάνε.

Δείτε το 1ο μέρος της αφήγησης εδώ, το 2ο εδώ, το 3ο εδώ και το 4ο εδώ.

Κάρπαθος, 26 Ιουλίου, Ώρα 09:56: Μέσα από το νερό ο δεκανέας Απεριώτης βλέπει το αλεξίπτωτο απλωμένο στην επιφάνεια λίγα μέτρα μπροστά του. Ο χειριστής δεν φαίνεται, πρέπει να είναι από κάτω. Παίρνει μια βαθιά αναπνοή και βουτάει. Χωρίς μάσκα ή γυαλιά δεν βλέπει καλά κάτω από το νερό. Μια σιλουέτα φαίνεται αμυδρά να κουνιέται άψυχα με τον κυματισμό λίγο πιο μπροστά. Πλησιάζει. Βγαίνει στην επιφάνεια δίπλα της για να πάρει ανάσα, σπρώχνοντας το πανί με το κεφάλι του. Ο χειριστής είναι αναίσθητος. Ή νεκρός; Τον σκουντάει, του φωνάζει, τίποτα. Το σωσίβιό του τον κρατάει στην επιφάνεια όμως η δεξιά πλευρά είναι άδεια, μάλλον τρύπησε. Η αριστερή έχει ακόμα αέρα αλλά το κεφάλι του χειριστή μπαινοβγαίνει στη θάλασσα. Πρέπει να έχει πιει νερό. Ο Απεριώτης βγάζει από την τσέπη του παντελονιού του έναν σουγιά και προσπαθεί να κόψει τους μουσκεμένους ιμάντες του αλεξίπτωτου. Δεν είναι εύκολο.

Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιεί πόσο κουρασμένος είναι. Τα πόδια του τον κρατάνε στην επιφάνεια όσο τα χέρια του κόβουν με μεγάλη προσπάθεια τους ιμάντες, όμως καταλαβαίνει πως δεν έχει πολύ χρόνο. Το μισοδιαλυμένο σωσίβιο του αεροπόρου σε λίγο δεν θα τον κρατάει. Και ο ίδιος δεν έχει δυνάμεις για να τον βγάλει έξω. Μόνη ελπίδα είναι να τον τραβήξει στη νησίδα Αμμούδι που είναι πιο κοντά. Γρήγορα, πριν ξεφουσκώσει τελείως το σωσίβιό του.  Επιτέλους οι ιμάντες κόβονται. Με μεγάλη προσπάθεια σπρώχνει το αλεξίπτωτο. Είναι δύσκολο, σχοινιά και ιμάντες μπλέκονται παντού. Τελικά τα καταφέρνει, το φως του ήλιου φωτίζει και τους δυο τους. Αφήνει το σώμα του να επιπλεύσει λίγο, πρέπει να πάρει δυο ανάσες. Δίπλα του, ο αναίσθητος χειριστής έχει θρυμματισμένη κάσκα και αίματα στο πρόσωπο.

ΑΙΓΑΙΟ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ: Το πρώτο αίμα

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ : Ωραία γραφή, ωραίο ύφος, αλλά γιατί 2029 και όχι 2025;; Πείτε μου τώρα , θα κάτσει ο κάθε πούστης μογγολος να περιμένει πότε θα έχουν έρθει τα όπλα που έχουμε παραγγείλει,η να του φύγουν εντελώς τα ανταλλακτικά από τα f16 του,και μετά να κάνει επίθεση..ποιο τουρκικό ναυτικό είπαμε..!!!θα φτιάχνονται ακόμα. Το 2030 φαντάζει πολύ μακρινό. Το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης ή όπως λέγεται, είναι ο υπολοχαγός Παναγιώτου και οι Τούρκοι κάνουν ντου την ώρα που έχει ξημερώσει αρκετά για να βλέπει ανενόχλητος τα πλοία τους από μακριά οποιοσδήποτε έχει ξυπνήσει, δηλαδή όλοι;; Και το σύστημα αυτό το έχει προλάβει η τηλεόραση;; Δηλαδή αν βλέπει έτσι τα πράγματα ο μέσος Έλληνας έχουμε σοβαρότατο πρόβλημα. Αν είναι έτσι έχουμε και πάλι σοβαρότατο πρόβλημα.

Του Μίλτου Αντωνιάδη

Ο υπολοχαγός Παναγιώτου του τάγματος Eθνοφυλακής Καρπάθου βρίσκεται έξω από το φυλάκιο παρατήρησης στο βόρειο τμήμα του νησιού. Από υψόμετρο 490 μέτρων, το φυλάκιο έχει περίοπτη θέση επόπτευσης του στενού της Καρπάθου, μεταξύ του νησιού και της Ρόδου στα βορειοανατολικά. Με τα κιάλια του παρατηρεί τον ορίζοντα προς βορρά, στα δυτικά της Ρόδου. Αυτό το πρωινό της 25^ης Ιουλίου 2029, ο βοριάς έχει καθαρίσει την ατμόσφαιρα και η ορατότητα είναι καλή. Μέσα από τα κιάλια του διακρίνει αχνά τις σιλουέτες πολεμικών πλοίων, τέσσερα ή πέντε, ίσως και περισσότερα πιο πίσω τους.

Ο δεκαεννιάχρονος οπλίτης Καλατζάκος πλησιάζει τον υπολοχαγό του λαχανιασμένος.
«Κύριε υπολοχαγέ! Στο χωριό η τηλεόραση λέει έχουν κι’ άλλον ένα στόλο οι Τούρκοι πιο βόρεια, κοντά στη Λήμνο!»

Ο νεαρός εθνοφύλακας επέστρεψε από το Τρίστομο που είχε κατέβει για προμήθειες, κυρίως τσιγάρα δηλαδή. Ο υπολοχαγός συνεχίζοντας να κοιτάζει με τα κιάλια του απαντάει:
«Το ξέρω Καλατζάκο. Δεν σου είπα να μη χαζεύεις στο καφενείο;».
«Δεν χάζευα κύριε υπολοχαγέ, απλώς έπαιζε η τηλεόραση στο μίνι μάρκετ όσο ψώνιζα! Αυτά εκεί τί είναι, δικά μας ή δικά τους;».
«Δεν μπορώ να καταλάβω, είναι πολύ μακριά».