ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΚΥΚΛΟΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΗΔΕΙΑ (Ή η 5η Εξουσία "10 φαμίλιες+4Τραπεζες" Uber alles..και γιατί πρέπει να παραμείνουμε στις διακεκριμένες τρεις)
Ο καθένας μας, από τα θρανία που πέρασε, έμαθε για τις τρεις εξουσίες ενός δημοκρατικού πολιτεύματος, νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική. Και πόσο σπουδαίο είναι αυτό που είπε ο Μοντεσκιέ (αυτός που ο κάτοικος της οικίας Βολταίρου τον μπερδεύει με τον Ρουσσώ):
Αυτές οι τρεις να μην μπερδεύονται, μπαίνοντας η μία στα χωράφια της άλλης, κάνοντας η κάθε μία καλά την δουλειά της. Διαφορετικά θα έχουμε κάποια ψευδεπίγραφη δημοκρατία, όπως τώρα καλή ώρα.Τα προηγούμενα 100 χρόνια αποδόθηκε και ο όρος 4η Εξουσία στον Τύπο (έντυπο και αργότερα τον ηλεκτρονικό). Υποτίθεται ότι οι λειτουργοί της 4ης ελέγχουν τις άλλες τρεις εξουσίες αντικειμενικά και ενημερώνουν την πηγή όλων των εξουσιών, τον λαό, με τρόπο που να μπορεί αυτός να εκφράζεται και στο τέλος να αποφασίζει αραιά και που για την εκπροσώπηση του στις δύο πρώτες εξουσίες.. Και, επεκτείνοντας και την αρχή διάκρισης των εξουσιών του Μοντεσκιέ, θα πρέπει και αυτή η εξουσία να μην διαπλέκεται με τις άλλες.
Σπάνια όμως πέτυχε ο Τύπος να παίξει αυτόν τον ανεξάρτητο και σύνθετο ρόλο του. Όταν τον έπαιξε, πράγματι η δημοκρατία βελτιώθηκε. Όμως θες αυτό το "σπάνιο", θες οι εκδότες του που έχουν συμφέροντα που πρέπει να διαπλέκονται, θες το ίντερνετ που όλο και περισσότερο κάνει αυτή την διαμεσολάβηση των λειτουργών της 4ης εξουσίας περιττή, η ισχύς της ολοένα και ξεφτίζει. Αυτή η παρακμή της 4η Εξουσία φαίνεται και από την αποδοχή της πρακτικής των σκονακίων για το τι πρέπει να λέει η να μην ερωτάται ένας Πουθου σε μια διακαναλικη, η αποδοχή το πρακτορείο ειδήσεων να ανήκει στον πρωθυπουργό, ή ο Μπογδανος η κάποιος Πορτοσαλτε να θεωρούνται δημοσιογράφοι. Και να θεωρείται και κάτι σαν περίπου φυσιολογικό να συμβεί, αν κάποιος λειτουργός της Δημοσιογραφίας εκτελείται μέρα μεσημέρι, επειδή τόλμησε να αγγίξει τα κυκλώματα διαπλοκής των τεσσάρων εξουσιών, τον ιμάντα δηλαδή που τις κινεί, ενίοτε και με την δύναμη του μαύρου χρήματος.



