ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :
Αποικιοκρατία νο2 στην Αφρική για το «καλό» του κλίματος με μία δήθεν Πράσινη Μετάβαση
Σχεδόν 50 χρόνια αφότου η αποικιοκρατική Πορτογαλία αναγκάστηκε ως τελευταία παλιά αποικιοκρατικη χώρα να εγκαταλείψει, κακήν κακώς, την Αγκόλα, η "Συλλογική" Δύση, η Ρωσία (μέσω Τουρκίας) και η Κίνα επιστρέφουν στην ευρύτερη περιοχή. Για το «καλό» του παγκόσμιου κλίματος, οι υπερδυνάμεις ανασταίνουν στοιχειωμένα ορυχεία για να υφαρπάξουν αμύθητους υπόγειους θησαυρούς.
Τα στοιχεία που δημοσίευσε τον Απρίλιο του 2024 το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) δεν αφήνουν αμφιβολία για την σημασία της Αφρικής και ειδικά του λιμανιού Λομπίτο και της ζώνης Λομπίτο, ζωτικού κόμβου για την εξαγωγή στην Ευρώπη γεωργικών αγαθών και μετάλλων που εξορύσσονταν στην Αφρική μέσω της επανακατασκευης μίας σιδηροδρομικής γραμμής μήκους 1700χιλ της εποχής της αποικιοκρατίας, που ανέλαβε να κατασκευάσει Τουρκική εταιρία μόλις προχθές. Καθόλου τυχαία το πραξικόπημα στην περιοχή αλλά και οι ενοικιάσεις για 99 χρόνια γεωργικών εκτάσεων όσο δύο Τουρκίες, μαζί με τους κατοίκους τους (έναντι 50$ τον μήνα έκαστος) από επιχειρήσεις του βαθέως κράτους του Ερντογάν.
Τα παγκόσμια έσοδα από την εξόρυξη μόνο τεσσάρων βασικών ορυκτών -χαλκού, νικελίου, κοβαλτίου και λιθίου- υπολογίζονται συνολικά σε 14,6 τρισ. ευρώ (16 τρισ. δολ.) τα επόμενα 25 χρόνια, σε έκθεσή του το ΔΝΤ πριν λίγες εβδομάδες. .
Μόνο η Υποσαχάρια Αφρική πιστεύεται ότι περιέχει το 30% των συνολικών κρίσιμων αποθεμάτων ορυκτών στον κόσμο, ενώ εκτιμάται ότι το Κονγκό κατέχει το 70% της παγκόσμιας παραγωγής κοβαλτίου και περίπου το 50% των αποθεμάτων του πλανήτη. Το κοβάλτιο είναι το συστατικό κλειδί για τις περισσότερες μπαταρίες ιόντων λιθίου, που χρησιμοποιείται σε οτιδήποτε, από κινητά τηλέφωνα μέχρι ηλεκτρικά οχήματα. Μόνο η Ζάμπια ευθύνεται για το 70% της παραγωγής χαλκού της Αφρικής. Αυτή η μετάβαση, προσθέτει το ΔΝΤ, αν γίνει σωστά, έχει τη δυνατότητα να μεταμορφώσει την περιοχή..
Οι λεπτές ισορροπίες του Ταμείου δεν του επιτρέπουν ακόμα να πει ότι αυτά τα μεταλλεύματα απειλούν σήμερα μονοπώλια της Κίνας και της Ρωσίας στις παγκόσμιες αγορές αλλά και αυτά που εμπλέκονται στα νομισματικό σχέδια του Κόκκινου Καπιταλισμού για το ψηφιακό του αντιδολάριο, που θα στηρίζει την αξία του στις χρηματιστηριακές τιμές και αυτών των μετάλλων που κρίνονται κρίσιμα για τις ΑΠΕ. Αλλά και του νέου ΔΝΤ των BRICS, με έδρα το Πεκίνο από το 16.