ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (183)

ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (183)

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

Ο έρως κάποτε ξεθυμαίνει, ο θαυμασμός, το άρωμα της ουσίας, ποτέ.

Αλλά όποιος έχει ταίρι έχει αστέρι.

Η ευλογία των τέκνων, η ευχή των γονέων, η μνήμη των θεών!

Να μη σε προφθαίνει ο φόβος, να μη σε καταπιέζει η ανάγκη.

Η ψυχή σου, ο ολογραμμικός θεός ουρανός μέσα σου.

 

Και είναι άλλο μια ήττα από φόβο και άλλο η λόγω συνθηκών.  

Υπάρχει μια μυστική συχνότης, κλίμα όπου ενδημεί η παραδείσεια ποιότης.

Κι έκανε πιο από δω για να μη συγκρουσθή με το κενό.   

Ο βακχικός οίστρος, μια θεόζηλος μανία που κατακαίει τον χρόνο.  

Μια ήσυχη, ζεστή, καθαρή, αραιοκατοικημένη θάλασσα;