ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨10 )
Και ιδού επήλθεν ο παράδοξος καιρός, ο συναγερμός της μεγάλης δίψης και θλίψεως, ο καιρός που δεν συμβιβάζεται πια με κανένα καθεστώς και με καμιά κυβέρνησι εκτός ίσως με μια νέα ελληνότροπο αναβάπτισι.
Ο κόσμος χρειάζεται επειγόντως εθνικό ψυχολόγο και ιδίως αρχαιότροπο Έλληνα ειδικό. αλλιώς και πάλιν θα τον καταβροχθίσει το μεσαιωνικό χάος και ο ατλαντοβαβυλώνιος Μινώταυρος.
Συγκεκριμένα, παρασιτικαί τε και κηφηνοειδείς θρησκείαι δεν παράγουν εξ ορισμού πολιτισμό και ευημερία. Ποιηταί πολιτισμού ανέκαθεν υπήρξαν οι Έλληνες. Έλληνες πρώτοι στην Ποίησι, Φοίνικες δε και ομόζηλοί των πρώτοι εις την παραποίησι και εμπορευματοποίησί της.
Αόρατος, άχρονος, άρρητος , άναρχος, αθάνατος, ούτω κατηγοριοποιούμε το θείον. Αλλά μήπως δεν υπάρχει θεός πέραν αυτών των ιδιοτήτων του και η ουσία του εξαντλείται εις αυτές καθ’ εαυτές; Αυτό δε που λατρεύομε και προσωποποιούμε εμείς λατρευτικώς ως θεός δεν είναι παρά το κενό είδωλό του;
Θεός έρχεται και το άριστον κλίμα της αθανασίας και ο κόσμος της δημιουργίας. Γι αυτό όσο ψάχνει κανείς το θείον έξω απ’ τον κόσμο του τόσο απομακρύνεται απ’ αυτό και το μηδενίζει απελπιστικά; .
2. Απ’ το απόλυτο όνομα, το ουσιαστικό θεός άρχισαν στην Ανατολή καταλήγοντας εις την αντιγνώσι του δόγματος. Απ’ τα στοιχεία του θεού στην Δύσι προχώτηραν ταπεινά, όσο προχώρησαν, στην επιστημονική αλήθεια.
Έλληνες ανέκαθεν οι εν τοις πράγμασι επικεφαλής της απελευθερωτικής ηρωικής αλήθειας Εξ ού και προ της λάμψεως του μεγαλείου σου, ω Ελλάς, δοξάζεται ο πολιτισμός και η ελευθερία, λύγίζει ο φθόνος, ταπεινούται η κακία, αισχύνεται το μίσος, εντρέπεται το ψεύδος.
Και μόνο ο αγνός θαυμασμός σε εγγίζει, ω Ελλάς, ο ουρανομήκης ενθουσιασμός και η ολύμπια λατρεία. Επειδή άλλες ψυχές είναι από χρυσάφι και άλλες από πηλό. Όλοι γαρ οι θνησιγενείς επίγειοι θεοί της εξουσίας επέπεσαν λυσσωδώς κατά του γένους των αθανάτων. Σε διασώζει ένα θαύμα διαρκείας.
Γιατί αποτελεί κάρφος οφθαλμών στους πολλούς η μνήμη ότι υπήρξαν κάποτε άνθρωποι επί γης που κατέκτησαν την τέλεια αρετή και ευτυχία χωρίς εξουσιαστική βία και θρησκευτική αστυνομία.
Εποχή όταν συναντήθηκε παραδεισένια ουρανός και γη, άνθρωποι καταθνητοί και θεοί αθάνατοι, αφήνοντας απαράμιλλα αριστουργήματα τέχνης και πνευματικότητος.
3. Φθονούν για το ότι οι παλαιοί εκείνοι άνθρωποι έζησαν με το παραπάνω σαν θεοί, συντροφιά με τις γλυκύτερες ελπίδες και τους ιερότερους πόθους, ενώ αυτοί δεν βάζουν απ’ το αρρωστημένο εγώ και το μυαλό των κάτι υπεράνω.
Αλλά το απτόν απαιτεί σοφίαν και το άαπτον λατρείαν. Ο θεός ίσως έστειλε τον άνθρωπο σ’ αυτό τον κόσμο όπως σε σχολείο έχων ο ίδιος άλλες πιο υψηλές προτεραιότητες πέραν της γης μας να επιτελέσει. Τα υπόλοιπα τα άφησε στους Έλληνες κι οι Έλληνες στα ελεύθερα έθνη.
Δια της θρηακείας οι Εβραίοι θέλησαν να κτίσουν ανεξάρτητο έθνος, οι δε Έλληνες και Ελληνοωμαίοι ως αυτοκρατορικοί λαοί, οι μεν φιλοσοφία, οι δε πολιτική. Έτσι οι πρώτοι κυριάρχησαν οικονομικά, οι δεύτεροι δε πνευματικά και πολιτικά.
Το θρησκευτικό πνεύμα, και όχι ο θρησκευτικός πολιτικοιοκονομικός του θεσμός, αποτελεί το θεμέλιο της πολιτικής και εθνικής οργανώσεως και συνοχής. Και ως πνεύμα είναι, πέραν θρησκευτικών πεποιθήσεων, ιερό και σεβαστό.
Η θρησκεία βέβαια ως συνεξουσία είναι φυσικό να μεταφέρει τας αμαρτίας της εξουσίας. Εξυπηρετεί όμως έμμεσα όχι μόνο την πρόσβασι στον ουρανό, ένα θείο σκοπό αλλά και ένα πρακτικό σκοπό ανάγκης, την διαφύλαξι του βαθέως πλούτου.
4. Η ζωή μας αυτή είναι σκληρή γιατί τα πάθη που μας κυβερνούν είναι άθεα και άφιλα. Αν και αυτά τα πάθη είναι κατ’ ουσίαν δοκιμασίες, βάσανα και ως βάσανα ατομικαί μυήσεις και ιερά μαθήματα των οποίων το νόημα και ο σκοπός διαφεύγει από τον φοβικό, δειλό και οκνηρό νου.
Ευδαίμων όθεν ο, στης ζωής το ιερό μυστήριο, ταξιδεύσας με ελληνικό διαβατήριο. Ουκ άξια δε τα παθήματα των παρόντων βίων προς την μέλλουσαν εις ημάς αποκαλυφθήναι δόξαν των ουρανίων.
Ώντινων δε νους φιλεί εις τα υψηλά και μεγάλα ανάγεσθαι και διατρίβειν, αμοιβαίως και το θείον, φιλεί, εκ συμπαθείας, ανταποδίδον χάρισμα εις αυτούς το μακάριον της ζωής νόημα και το μέγα πλούτος της αυτογνωσίας.
Οι πολλοί και άσοφοι ερωτεύονται, άγχονται, ταράσσονται και θλίβονται πάσχοντες ώσπερ αθάνατοι και αγνοούντες τον καιρόν και το μέτρον. Αλλά την ζωήν ομορφαίνουν τα καλοπροαίρετα αισθήματα και πλουτίζουν αι ευγενείς σκέψεις και ιδέαι. Σνεπώς και η φιλαλήθεια ελευθεροποιεί και θεοποιεί.
Όταν συνεζεύχθη η γαία τον ήλιον τότε εγεννήθη η μνήμη, η φαντασία και η ακοίμητος δόξα, και τότε συνεξήλθαν εις τους ηλυσίους εξώστας αι ψυχαί πάσαι και πάντων οι αιώνιοι χοροί των άστρων ίνα συνεορτάσωσι των ουρανών τα πάντα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου