ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (233)

ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑ-ΛΕΞΙΓΝΩΣΙΑ

Αρχή σοφίας ελληνικών ονομάτων επίσκεψις.

Η ελληνική γλώσσα ομιλείτο πολύ πριν από την 2α π.Χ. χιλιετία και ευρίσκετο σε υψηλό επίπεδο τελειότητας.

Είναι η βασίλισσα των Γλωσσών.

Είναι η γλώσσα των Θεών.

«Ει Θεοί διαλέγονται, την των Ελλήνων γλώττη χρώνται»

 (Κικέρων)

Όθεν άριστα λέγεται παρά τοις φιλοσόφοις

το τους μη μανθάνοντας ορθώς ακούειν ονομάτων

κακώς χρήσθαι και τοις πράγμασιν.

(Πλούταρχος) 

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (233)

 

1) επιθ. ευσυγκίνητος (ο,η): Ποιο το αντώνυμό του, τα συνθετικά του και η ερμηνεία του.

2) επιθ. αειφόρος (ο,η): τα συνθετικά του και η σημασία του.

3) κ.ο. Πασιφάη (η): τα συνθετικά του και η ερμηνεία του.

4) επιθ. αναποφάσιστος (ο,η): τα συνθετικά του και το αντώνυμό του.

5) ουσ. εξάτμησις (η):  τα συνθετικά και η σημασία της λέξεως.

6) επιθ. ευπαρουσίαστος (ο,η): τα συνθετικά του και η ερμηνεία του.

7) Τί το κοινό έχουν αι λέξεις: λιμήν, λίμνη και γαλήνη;

8) Τί το ετυμολογικώς κοινό έχουν η λέξι ¨θάνατος¨ και η έκφρασι ¨τινάζω (τα πέταλα;)¨     

Οι απαντήσεις από το προηγούμενο Νο (232) ΕΔΩ.

------------------------------------------------------------------------------------------------

Αι απαντήσεις του Λεξιθήρος

1) ευσυγκίνητος  > ευ + συγκινούμαι = ο ευκόλως συγκινούμενος, ο ευαίσθητος.

2) αειφόρος < αεί + φέρω= ο διεποχικώς παραγωγικός.

3) Πασιφάη < πάσα + φως = η πανσέληνος.

4) αναποφάσιστος < ά(νευ) + αποφασι + τος = ο μη αποφασίζων, ο διστακτικός.  

5) εξάτμισις < εκ(τός) + ατμίζω (<ατμός) = το εκβάλλον ατμούς (π.χ.εξάτμισι αυτοκινήτου.)

6) ευπαρουσίαστος < ευ + παραρουσία = ο έχων καλό παρουσιαστικό, ο εμφανίσιμος.

7) το σύμπλεγμα ¨μν¨ δηλοί την στασιμότητα, μονιμότητα ως εκ του ρ. μένω, το δε λάμδα το υγρό σύμφωνο ¨ρ¨ το υγρόν στοιχείον.

8) θάνατος < τάνατος (πρβ. ρ. τείνω, τινάζω, τεντώνω) ήτοι η τελική στάσις-σπασμός του θνήσκοντος ζώου εις την υστάτην αυτού προσπάθειαν ίνα αναπνεύση, αφήνοντας την τελευταίαν του πνοή.