ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (223)

ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑ-ΛΕΞΙΓΝΩΣΙΑ

Αρχή σοφίας ελληνικών ονομάτων επίσκεψις.

Η ελληνική γλώσσα ομιλείτο πολύ πριν από την 2α π.Χ. χιλιετία και ευρίσκετο σε υψηλό επίπεδο τελειότητας.

Είναι η βασίλισσα των Γλωσσών.

Είναι η γλώσσα των Θεών.

«Ει Θεοί διαλέγονται, την των Ελλήνων γλώττη χρώνται»

 (Κικέρων)

Όθεν άριστα λέγεται παρά τοις φιλοσόφοις

το τους μη μανθάνοντας ορθώς ακούειν ονομάτων

κακώς χρήσθαι και τοις πράγμασιν.

(Πλούταρχος) 

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (223)

 

1) STΟP:  Μήπως ελληνικά κι αυτό; και μάλιστα ομιλούμενα σύγχρονα ελληνικά;

2) επιθ. εύθραυστον και εύθρυπτον (το.) Η ετυμολογία και η ερμηνεία των.

3) Πώς προέκυψεν το αρνητικόν μόριον ¨δεν¨ στην θέσι του ¨ού¨ στα ομιλούμενα ελληνικά;

4) Τι σχέσι έχει το μαντολάτο με την Μαγδαληνή;

5) Μετοχ. επιθετικοποιημέναι και επιρρηματικοποιημέναι: συγκεκριμένα, συντετριμμένα. Από ποια ρήματα προέρχονται;

6) ουσ. κανδηλανάπτης (ο): τα συνθετικά και η ερμηνεία του.

7) ρ. ανακτώ: τα συνθετικά και η σημασία του.  

8) η μουσμουλιά και τα ¨κούμαρα¨ αρχαϊστί.    

Οι απαντήσεις από το προηγούμενο Νο (222) ΕΔΩ.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Αι απαντήσεις του Λεξιθήρος:

1) στοπ. = εις τόπον ίσταμαι, σταματώ, στάσις. Όπως λέμε : ¨έμεινε στον τόπο.¨

2) εύθραυστον < εύ(κολα) + θραύω (σπάζω)΅ = το ευκόλως ¨σπαζόμενο,¨θραυόμενο. εύθρυπτον < εύ + θρύπτω (πρβ. ουσ. θρύψαλα (τα)) = το ευκόλως θρυματιζόμενον.

3) δεν < ου-δέν.

4) μαντολάτο < αμυγδαλάτο < Μαγδαληνή (= η αμυγδάλου την γλυκύτητα έχουσα γυνή)  

5) συγκεκριμένα < ρ. ενεστ. συγκρίνομαι, πρκ. συγκέκριμαι, μτχ. πρκ. (συγκεκριμένος, η, ον.)

6) κανδηλανάπτης (της εκκλησίας): < κανδήλι + ανάπτω.

7) ανακτώ (πρβ. ρ. αποκτώ.) < (ξ)ανά + κτάω, κτώ (πρβ. κτήμα) = ξανακερδίζω.

8)     μουσμουλιά = μεσπίλη και μέσπιλον το μούσμουλο. κούμαρα = μιμαίκυλα.