ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (167)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Η ευγνωμοσύνη γεμίζει την καρδιά, αχαριστία, φθόνος, απληστία σε αδειάζουν.
Κατά τας περιστάσεις έφοδοι και στάσεις.
Καλή τύχη, ο έξτρα θεός των χαλεπών καιρών.
Ο στέκων λογικός και θαρραλέος κι όταν πέφτει είναι ωραίος.
Εκεί παρακάτου, οι προφήται μοιράζουν βραβεία θανάτου.
Άφρονες όσοι στο παρόν σπαταλούν το μέλλον τους όλο.
Ουδείς λόγος θα περιγράψει ποτέ και θα προδικάσει την δράσι.
Ο μη κρατών σπαθί θα υποκύψη στο εχθρικό σπαθί.
Η κυριαρχία δεν παραιτείται. διεκδικείται, βιάζεται, απαιτείται.
Βρέχει στα βόρ ει α, κι έχω μια στενοχώρ ει α.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου