ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (169)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Γέρασαν τα θαύματα, άσχημα τα πράγματα.
Τεχνητή νοημοσύνη, ό,τι από άνθρωπο έχει μείνει.
Είναι η ζωή γεμάτη πόνους, γι αυτό χαμηλούς τόνους.
Από κει μουλάδες κι από δω συμπεριληπτάδες.
Δημοκρατία δεν την λες, ξετσίπωτη δημοκρατορία ΄πές.
Πρόσω πρόοδος και δικαιώματα και όπισθεν σεξοκανίβαλοι και μαχαιρώματα!
Έγινε το πουταναριό σφαγείο και οι έρωτες νεκροταφείο.
Έσμειξαν με αραπάδες κι έγιναν σκυλογατομαμάδες.
Αγναντεύοντας τα χρόνια ήρθαν στα μαλλιά μας χιόνια.
Περιμένοντας άγνωστους θεούς χάσαμε φίλους και εχθρούς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου