ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (226)

ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑ-ΛΕΞΙΓΝΩΣΙΑ

Αρχή σοφίας ελληνικών ονομάτων επίσκεψις.

Η ελληνική γλώσσα ομιλείτο πολύ πριν από την 2α π.Χ. χιλιετία και ευρίσκετο σε υψηλό επίπεδο τελειότητας.

Είναι η βασίλισσα των Γλωσσών.

Είναι η γλώσσα των Θεών.

«Ει Θεοί διαλέγονται, την των Ελλήνων γλώττη χρώνται»

 (Κικέρων)

Όθεν άριστα λέγεται παρά τοις φιλοσόφοις

το τους μη μανθάνοντας ορθώς ακούειν ονομάτων

κακώς χρήσθαι και τοις πράγμασιν.

(Πλούταρχος) 

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (226)

 

1) επιρ. ευθαρσώς: τα συνθετικά του και η ερμηνεία του.

2) ουσ. αλλήθωρος (ο,η): τα συνθετικά και η σημασία του.

3) γιατί το άκλιτον ¨περιωπής¨ (πρβ. επι κεφαλής) σημαίνει αξιοπρόσεκτος;

4)  Τι ετυμολογική σχέσι μπορεί να έχει το ουσ. ίδρυμα με το ¨δόρυ¨και την ¨δρυ¨ αλλά και το λατινικόν επίθ. durus (= δυνατός, ντούρος Κομουνδούρος, πρβ. dura lex sed lex κ.λ.π.);

5) ουσ. ¨σεισο-πυγ-ίς¨ (σουσουράδα) και ¨πυγ-μή¨ τί σημασιολογικό κοινό έχουν;

6) ρ. λαχταρώ (< λακταρίζω) τί σχέσι έχει με την σοκολάτα Lacta;

7) επιθ. θεσπέσιον (το): τα συνθετικά του και η ιερά σημασία του.

8) ουσ.  πρόβλημα και δίλημμα: γιατί με ένα λάμδα το ένα και με δύο το άλλο; 

Οι απαντήσεις από το προηγούμενο Νο (225) ΕΔΩ.