ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (226)

ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑ-ΛΕΞΙΓΝΩΣΙΑ

Αρχή σοφίας ελληνικών ονομάτων επίσκεψις.

Η ελληνική γλώσσα ομιλείτο πολύ πριν από την 2α π.Χ. χιλιετία και ευρίσκετο σε υψηλό επίπεδο τελειότητας.

Είναι η βασίλισσα των Γλωσσών.

Είναι η γλώσσα των Θεών.

«Ει Θεοί διαλέγονται, την των Ελλήνων γλώττη χρώνται»

 (Κικέρων)

Όθεν άριστα λέγεται παρά τοις φιλοσόφοις

το τους μη μανθάνοντας ορθώς ακούειν ονομάτων

κακώς χρήσθαι και τοις πράγμασιν.

(Πλούταρχος) 

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (226)

 

1) επιρ. ευθαρσώς: τα συνθετικά του και η ερμηνεία του.

2) ουσ. αλλήθωρος (ο,η): τα συνθετικά και η σημασία του.

3) γιατί το άκλιτον ¨περιωπής¨ (πρβ. επι κεφαλής) σημαίνει αξιοπρόσεκτος;

4)  Τι ετυμολογική σχέσι μπορεί να έχει το ουσ. ίδρυμα με το ¨δόρυ¨και την ¨δρυ¨ αλλά και το λατινικόν επίθ. durus (= δυνατός, ντούρος Κομουνδούρος, πρβ. dura lex sed lex κ.λ.π.);

5) ουσ. ¨σεισο-πυγ-ίς¨ (σουσουράδα) και ¨πυγ-μή¨ τί σημασιολογικό κοινό έχουν;

6) ρ. λαχταρώ (< λακταρίζω) τί σχέσι έχει με την σοκολάτα Lacta;

7) επιθ. θεσπέσιον (το): τα συνθετικά του και η ιερά σημασία του.

8) ουσ.  πρόβλημα και δίλημμα: γιατί με ένα λάμδα το ένα και με δύο το άλλο; 

Οι απαντήσεις από το προηγούμενο Νο (225) ΕΔΩ.

---------------------------------------------------------------------------------------------------

Αι απαντήσεις του Λεξιθήρος.      

1) ευθαρσώς< ευθαρρώς< εύ + θάρρος=   με πολύ   θάρρος.                                                                                                       

2) αλλήθωρος < άλλη + θωρώ = αλλού κοιτάζω κι αλλού 3)περιωπής < περί (πρβ. πέριξ.) + όψις = ο περίβλεπτος.        

4) δρυς - βελανιδιά (= το πιο μεγαλοπρεπές, υψηλόκορμο και σκληρό, ανθεκτικό δένδρο που δύσκολα πέφτει. (πρβ. και δόρυ, δρυμός,  Δωριείς ήτοι οι σκληροτράχηλοι ως η δρυς ή οι κάτοικοι των δρυμών.) 

5) ρίζα πυγ- < πυκ- (πρβ. πυκνός = το σφιχτό κρέας του σώματος, χυδαϊστί ¨κωλομέρια.¨ σεισοπυγίς (το πουλί) < σείω + πυγή = κουνώ την πισινή ουρά. πυγμή < πυγ+ μή = συμπαγής μύς, γρόνθος - γροθιά.

6) λαχταρώ, λακταρίζω < γα-λακταρίζω = επιποθώ κάτι όπως το νεογνόν να βυζάξει το περιπόθητο μητρικό μαστό.  

7) θεσπέσιον < θεός + πίπτω –πέφτω = το ουρανο-θεό-κατέβατον, θεόσταλτον.   

8) πρόβλημα < προ + βάλ-λω = το εμπρός προκύπτον εμπόδιον. δίλημμα < δι-ά < δύ-ο + λαμβάνω = το μεταξύ δύο λαμβανόμενο, προτιμόμενο.