ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.Μέρος(¨θ¨24)

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨θ¨ 24)   

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

Υπάρχουν βάσανα, βάρη ασήκωτα σ’ αυτή την ζωή που μόνο ο θάνατος μπορεί να σηκώνει. Μόνο που δεν θα τα σηκώσει ποτέ χωρίς την απαίσιαν ανταμοιβή του.  Αλλά μήπως και ο κάθε θάνατος  δεν είναι παρά η κάθαρσις της ψυχής από τα οργανικά περιττώματα της αθανασίας της;

Υπάρχει θαυμασμός και υπάρχει κορεσμός και υπάρχουν χρώματα και αρώματα πέραν πάσης φαντασίας. Ευτυχία και δυστυχία συγκοινωνούντα δοχεία. Ώσπου οι χορτασμένοι από κούρασι ζωής αποχαιρετούν το φως αποχωρώντας με αβύθιστο πλοίο.

Όλοι οι μεγάλοι πόλεμοι γίνονται για μια ωραία Ελένη, για μια γυναίκα ή για μια γυναίκα παραπάνω.  Κατάντια. Και όταν δυο στρατοί συγκρούονται μεταξύ των θα επικρατήσει ο ολιγότερο ανόητος και άτυχος. (Υπ’ όψιν: οι  ανόητοι πόλεμοι αποτελούν το 99% του συνόλου των.)

Εις ένα κοινωνικό καθεστώς βαρβαρότητος οι άνδρες καταπιέζουν τας γυναίκας δια της ωμής αγριότητος, αι δε γυναίκες εκδικούντσι τους άνδρες μέσω της φυσικής των γοητείας και εκλεπτυσμένης πονηρίας των και δολιότητος.

Προς τούτοις το θαυμαστόν, περιμάχητον γυναικείον κάλλος λειτουργεί συμπληρωματικά και ως ηθικός καταλύτης, το απόλυτον δόλωμα, τιμωρός της ανδρικής ματαιοδοξίας και κτησιομανούς αλαζονείας.

 
2. Και τώρα, ανιψούλη μου, θα σε διδάξω πώς θα γίνης άξιος διάδοχός μου, από φτωχό χωριατόπουλο να σε προσκυνούν όλοι στην  πρωτεύουσα.  Μάθε πρώτα το πιο βασικό: αι μυστικαί υπηρεσίαι κυβερνούν κατ’ αυσίαν και εξ ανέκαθεν  τα κράτη. Οι πολιτικοί είναι περαστικοί. Διάττοντες.

Δεν είναι κακό να είσαι εθνικός και θρησκευτικός τύπος. το κλασικό έμφυτο ήθος αυτό του αγνού ιδεολόγου. Μόνο που σε κάνει και εύθραυστον αυτό, πολύ εύπιστον και ευεξαπάτητον απέναντι στην κακία, την μοχθηρία και πονηρία του κόσμου. Δυστυχώς.  

Είναι ότι η καλοσύνη, όπως άλλωστε και η αγάπη, χωρίς άφοβη, ελεύθερη και καλλιεργημένη σκέψι δεν φθάνει μακριά στην γνώσι του κακού και στην λύσι των προβλημάτων. Δεν σε  προστατεύει απ’ το απόλυτο κακό. Αλλά ποιο είναι αυτό το κακό;

Είναι αυτό που διαθέτει τα ισχυρότερα μέσα και κρύβεται αθέατο και ανυποψίαστο πίσω απ’ τα πιο ιερά σύμβολα και ονόματα, ελέγχει τον κρατικό μηχανισμό και το χειρότερο, ¨προσαρμόζει¨ την παιδεία στα προκρούστεια μέτρα του  προσφεροντάς την νεολαία βορά στον εξουσιαστικό Μινώταυρο.    

Εξουσία τη λένε. Και αποτελεί το πιο επιδραστικό είδος μαζικής υποβολής και μαγικής πειθούς αφού: υποκρισία, πονηρία, εξαπάτησις, όσα δηλαδή για τους έχοντας σώας τας φρένας αποτελούν την επιτομή της κακοήθειας, για την εξουσία είναι αρετή και προσόν.

 
3. Εξουσιαστική μαγεία. αλλιώς δεν εξηγείται το ότι πολιτικοί, άγιοι και σοφοί, κρυφά ή φανερά, λιγότερο ή περισσότερο, έλκονται, κυνηγούν και λατρεύουν αυτή την παντοδυναμία της εξουσίας, μιας εξουσίας που κυβερνά με νόμους που η ίδια περιφρονεί και παραβαίνει κατάφορα.

Είναι το θεϊκό άσυλο, το απυρόβλητο που ο θρόνος της εξουσίας εξασφαλίζει αδιακρίτως για τους κατόχους της ακόμα και όταν πραγματοποιούν τα μεγαλύτερα αίσχη και εγκλήματα και προξενούν την μεγαλύτερη ανθρωποθυσία.  

Ξέρουν οι άρχοντες αυτοί ότι εξουσία σημαίνει διαρκής και οριστική νίκη. ο δε νικητής μπορεί να γράφει όπως θέλει την ιστορία, την θρησκεία, την αυταγιογραφία του αλλά και την βιογραφία του ίδιου του θεού.

Τι περισσότερο μπορεί να επιθυμήσει ένας ματαιόδοξος εγωπαθής, νάρκισσος θνητός; Και σε ποιον έπειτα να παραδώσει την εξουσία με κίνδυνο της ζωής του που ελέγχεται μετά από τόσας καταχρήσεις αυτής. Αφού όλοι οι διεκδικηταί της ίδιοι και χειρότεροί του είναι.

Άρα δειλία, βλακεία και προδοσία θα ήτο ασυγχώρητος να μη υπερασπισθής μέχρι θανάτου αυτό το ουράνιο προνόμιο με το οποίο σε έχρισε κι εστόλισε η θεία γενναιοδωρία με δικαιώματα μέχρι και ζωής και θανάτου ακόμα επί των υπηκόων σου.

   
4. Το ανθρώπινο κοπάδι πρέπει να κυβερνηθή πάση θυσία, έστω και με τον χειρότερο τρόπο, Και  εφ’ όσον κανείς θεός δεν καταβαίνει στην γη όπως την εποχή των Αιγυπτίων θεών, το έργο υποχρεούται ν’ αναλάβει ο επικρατέστερος, αν και όχι πάντα ο καλύτερος, άνθρωπος.

Ισχύει ως φαίνεται και για την θεία πρόνοια το ¨μη χείρον βέλτιστον.¨  επειδή χωρίς κυβερνήτη οι άνθρωποι θα ξέπεφταν στο χάος της αναρχίας, χιλιάδες φορές αγριότερο και και προς αφανισμόν ταχύτερον απ’ όσο αν τους κυβερνούσε ο πιο παράφρων και εγκληματία; τύραννος.

Τεκμήριον τούτου αποτελεί και το ότι στην περίπτωσι που ένας εθνικός κυβερνήτης δεν κατορθώνει να σώσει το κράτος του από την διάλυσι, εκ των πραγμάτων προκύπτει γι αυτό ένας ξένος κατακτητής, εν ανάγκη και ο πιο βάρβαρος και απολίτιστος.

Επειδή η φύσις απεχθάνεται το κενό και μάλιστα το της εξουσίας. Αυτό διδάσκει και η ιστορία. Ακόμη και ο πιο ιστορικά επιφανής πολιτισμός, ο ελληνικός,  δεν κατέστη δυνατόν ν’ αποφύγη αυτόν τον σκληρόν κανόνα.  

Αν και η εξουσία για την ανθρώπινη φύσι είναι δίκοπο μαχαίρι. Δύσκολο ν’ αποφύγεις την κατάχρησί της  που μοιράζει αδιακρίτως και αφειδώς φτώχεια, βία, φόβο,πολέμους, τρέλα και θάνατο. Αλλά η ανθρώπινη ψυχή είναι ναός φωτεινών θεών και όχι βόθρος τυφλών παθών.