ZEYΣ ΕΛΑΥΝΩΝ


Κυριακή 26 Απριλίου 2026

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (228)

ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑ-ΛΕΞΙΓΝΩΣΙΑ

Αρχή σοφίας ελληνικών ονομάτων επίσκεψις.

Η ελληνική γλώσσα ομιλείτο πολύ πριν από την 2α π.Χ. χιλιετία και ευρίσκετο σε υψηλό επίπεδο τελειότητας.

Είναι η βασίλισσα των Γλωσσών.

Είναι η γλώσσα των Θεών.

«Ει Θεοί διαλέγονται, την των Ελλήνων γλώττη χρώνται»

 (Κικέρων)

Όθεν άριστα λέγεται παρά τοις φιλοσόφοις

το τους μη μανθάνοντας ορθώς ακούειν ονομάτων

κακώς χρήσθαι και τοις πράγμασιν.

(Πλούταρχος) 

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (228)

 

1) επιρ. εσπευσμένως: ποιο το ρήμα προελεύσεώς του και τι σημαίνει;
                                                                      
2)γερός δυνατός¨ λέμε. Τίνος λέξεως παραφθορά είναι το ¨γερός¨;
                                                                               
3) επιθ. ακροφύσια, κολοφύσια (τα): τα συνθετικά των και η σημασία των.
 ΅                                                                
4) ρ. διστάζω: τα συνθετικά του και η ερμηνεία του.

                                                                                                                   
5) ρ. σκοντάπτω: τα συνθετικά του και η σημασία του.
                                                                                                              
6) επιθ. απόρρητο, άρρητο (το): τα συνθετικά των και η σημασία των.
                                                                                                                                          
7) ουσ. αναβάτης (ο): τα συνθετικά του και η σημασία του.
                                                                                                       
8) αμετροεπής(ο,η): τα συνθετικά και η ερμηνεία του. 

Οι απαντήσεις από το προηγούμενο Νο (227) ΕΔΩ.

2 σχόλια:

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ είπε...

1) επιρ. εσπευσμένως: ποιο το ρήμα προελεύσεώς του και τι σημαίνει;

Από το ρήμα σπεύδω, και σημαίνει κινούμαι γρήγορα προς μια κατεύθυνση .
«σπεύδοντες τὰ μάλιστ' αὐτήν», Θουκυδίδης.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ είπε...

6) επιθ. απόρρητο, άρρητο (το): τα συνθετικά των και η σημασία των.

Το άφατο, το άρρητο, το ανείπωτο, αυτό που δεν μπορεί να ειπωθεί, αυτό που δεν λέγεται.

α- στερ. + ρητός < είρω «λέω, μιλώ»