ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος I 18 )

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος I 18 ) 

ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΣΙΑ

Η χώρα νεκροζώντανος, σκιά του αρχαίου εαυτού της, χρειαζόταν ένα σοφό αναμορφωτή ή ένα σοβαρό δήμιο και νεκροθάφτη που δεν ξάνει τα στραβά μάτια στους αναστημένους. Επειδή χώρα αυτή, ούτως ή άλλως, χώρα δεν ήταν με τίποτα.

Από κάτω δεν ακουγόταν μιλιά.  Στο καφέ ¨Ουτοπία¨ κανένας βασιλιάς καλύτερα από μας. Αφού όλα γίνονται ταυτόχρονα για καλό στους μεν και για κακό στους δε.Ευχάριστον το ελευθέρως ζην αλλά το άριστον το ελευθέρως θνήσκειν δια το μη στερηθήναι μας το πρώτο.

Το δε ελεύθερον το ώριμον και έτοιμον δια το παν ενδεχόμενον.  Η εξουσία δεν έχει θεό γιατί είναι η ίδια θεός. Η εξουσία δεν έχει αντίπαλο πέραν από τον εαυτό της και μόνο  τιμωρό τον κακό εαυτό της. Μα τι έπαθαν όλοι απόψε με την αθανασία;

Η εξουσία είναι η αχίλλειος πτέρνα της ανθρωπότητος. Στα πόδια της θα αλληλοεξοντωθούν όλοι μέχρι ενός. Κανείς δεν θα γλιτώσει. Ώστε δεν είναι τυχαίον το αρχαίον δόγμα ¨Διός αι βασιλείαι.¨

Μόνο ένας θεός μπορείνα κάνει την δουλειά της εξουσία σωστά. Κι ένα δημοψήφισμα μόνο μας σώζει να κατεβάσωμε από ψηλά όπως παλιά ένα θεό να μας κυβερνήσει. Αλλά είναι κι αυτό: δεν το θέλουν αυτό αι θρησκείαι γιατί θα μείνουν χωρίς δουλειά.

 
2. Όταν το πνεύμα θέλει να ξεκουρασθή απ’ το διάχυτο του κόσμου κακό, ψέμα, υποκρισία, αδικία, συμβιβασμό, σε σένα στρέφεται, ω Ελλάς, όπως σε θεό, στην γραμματεία και την τέχνη σου εισέρχεται λάτρης όπως σε ναό.  

Η πατρίς είναι κάτι ασύλληπτα ιερό. Είναι ο ζωτικός χώρος της ψυχής. Χωρίς αυτής η ψυχή είναι όπως αθλητής χωρίς στίβο και όπως τεχνίτης χωρίς το εργαλείο του. Ταξίδι στο φουρτουνιασμένα πέλαγος την νύχτα χωρίς πυξίδα και ψωρίς θεό.

Γι αυτό οι εχθροί του ανθρώπου, δεν θέλουν έθνη, δεν θέλουν χώρες αλλά μόνο χώρους, παιδιά χωρίς γονείς, αγέλας χωρίς πολιτισμό, έρμαια των κανιβάλων σωμάτων και ψυχών.

Αλλά ποια κλοπή; Και πώς αφαιρείται; Γιατί ψυχή από μόνη της είναι μια πλατωνική, αφηρημένη χωρίς φαινομενική υπόστασι, έννοια. Μα είναι απλό, κλέβεις την πατρίδα και μετά το σώμα και κατόπιν την ψυχή.

Αφού χωρίς έθνος και πατρίδα η ανθρώπινη ψυχή είναι είναι ξεριζωμένη, χαμένη και χαώδης όπως ουρανός που δεν βλέπει και δεν συναντά γη.

3. Έχουν θρησκευτική φωνή, ψιθυριστή, υποβλητική και απόκοσμη: ¨Κράτα την ψυχή σου, κλείσ’ την στους ναούς σου όπως σε φυλακή και δος μας την γη σου, γίνε σκλάβος της.¨

Κόμματα θρησκευτικά, με ουράνια τράπουλα σημαδεμένη και με θέματα κρίσεως δοσμένα, ο παράδεισος εύκολο, ενός νηπιοβαπτίσματος δρόμος.

Αφοβία, πρωτοβουλία, ελευθερία, α πα, πα, επικίνδυνα πράγματα. Πράττε μόνο κατ’ εντολήν, λάτρευε τον φόβο σαν θεο και και τον θεό σαν φόβο, πίστευε όλα αυτά τα πνευματικά νανουρίσματα της βρεφικής συνειδήσεως και πνευματικότητος, χάρισμά σου, τα δεσμά σου.

Αφού το αρχικό κακό είναι ο φόβος, ο τρόμος της βίας που παγώνει την σκέψι και ναρκώνει την συνείδησι Και μόνο η ςλληνική, προμηθεϊκή, η λεόντιος τροφή της φιλοσοφίας και της φιλαμάθειας ξεντύνει απ’ τον φόβο την ψυχή και την ντύνει, στολίζει με αρετή.   

Καλό και κακό είναι αι δυο όψεις του αυτού νομίσματος που συνιστούν και υπηρετούν την ασύλληπτο δύναμι. Την δύναμι που είναι αέναος δημιουργία και καταστροφή, ακμή και παρακμή, γη και ουρανός, φως και σκότος. .

 
4. Δεν είναι κακοί οι αθάνατοι ομόρριζοι του ανθρώπου είναι αλλά όντες πολύ πιο εξειλιγμένοι και δυνατοί ημών των θνητών προηγούνται πολύ πνευματικώς και υλικώς των θνητών έχοντες επάξια ανέλθει στα ηλύσια παραδείσια επίπεδα της αθανασίας.    

Όσο για το δικό μας γήινο επίπεδο, υπάρχει χώρος δυστυχώς και δια τας κακάς δυνάμεις, τους κακοδαίμονες που εκμεταλλεύονται το θεϊκό κενό, την αυτοκαταστροφική των ανθρώπων που, ούτως ή άλλως, οφείλουν μοιραία πολλούς ενσάρκους θανάτους.

Γι αυτό δεν τους κρεμάνε όλους τους προδότες, τους άτυχους μόνο, οι πιο πολλοί δε και δυνατοί εξ αυτών κυβερνούν ήδη τους προδομένους. Αλλά τους δικαιώνει, τελειώνει ποτέ η αθανασία;

Συν τω χρόνω σιχάθηκα και τα αξιώματα και την τυφλή όπως το χρήμα δόξα όταν ειδα πώς οι βδελυροί και διεφθαρμένοι, σώμα και ψυχή, διακρατούν αυτά που δεν θα χαρούν ποτέ γιατί δεν έχουν την αγνότητα και την μεγαλοψυχία που μόνο αυτή το μπορεί. Αλλά τα στερούν κι από τους άλλους.

Η αθανασία δεν είναι χρόνος όσο χωρητικότης και αύξησις ψυχής που δανείζεται απ’ την αιωνιότητα και είναι αυτή η άχρονος εκπνευμάτωσις των αισθήσεων.