Κι ο Θουκυδίδης μας προειδοποιεί, ότι η ιστορία μας διδάσκει ότι η συμπεριφορά των ανθρώπων διαχρονικά είναι αμετάβλητη άρα και προβλέψιμη.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Στην σχολή παρουσιάστηκαν 198 επιτυχόντες, από τις 212 θέσεις που προκηρύχθηκαν σύμφωνα με τις ανάγκες της ΠΑ. Απ αυτούς την κοπάνισαν 42 πριν να εισπράξουν την πρώτη δέσμευση. Αυτή της ορκωμοσίας. Δηλαδή η Τάξη αυτή ξεκινάει με 56 στελέχη λιγότερα απ τις απαιτήσεις. Δηλαδή μείον το 1/4.

 Και αν τα αεροσκάφη είναι σε θέση να πετάνε, αυτό συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό στο τεχνικό προσωπικό που αποφοιτά από αυτή την Σχολή. 

Αλλά βέβαια αυτό δεν απασχολεί τον στρατηλάτη δικηγόρο, ο οποίος με νομοθετικό πλαίσιο προχωρεί στην ανάθεση σε ιδιώτες της συντήρησης και της επισκευής των οπλικών συστημάτων!!! Αδιανόητα ασύμφορο οικονομικά!!!! Κατ αρχήν. 

Και είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν κι άλλες απώλειες μέχρι να ορκιστούν ως Υπαξιωματικοί. Αλλά και στην συνέχεια θα υπάρξουν απώλειες οι οποίες θα προσχωρήσουν στους ιδιώτες, όπως γίνεται ήδη.Ήδη εκπαιδευμένοι. Υπάρχει μια απίστευτη φάμπρικα.

Και θα το πω άλλη μία φορά. Οι Στρατιωτικές Σχολές έχουν γίνει κολέγια. Κι όταν ο νέος ή η νέα δεν μπορεί να αντέξει ούτε την διαδικασία ενός υποχρεωτικού προγράμματος και μόνο, τότε το μυαλό μου γυρίζει στον Πελοποννησιακό πόλεμο. Όπου η κραταιά δύναμη των Αθηνών, η πόλη των γραμμάτων και των τεχνών, νικήθηκε απ τους "βάρβαρους" Σπαρτιάτες. Γιατί το επίπεδο αποχαύνωσης των Αθηναίων, είχε φτάσει στο σημείο να σκοτώνουν τα κοκόρια για να μην τους ξυπνάνε. Κι ας είχαν ακόμα το ΜΕΓΑ ΤΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ ΚΡΑΤΟΣ".

Έτσι ακριβώς κατέρρευσε και η Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Μέσα στην σαπίλα. Απ το 1071 μΧ με την μάχη του Μαντζικέρτ άρχισε η πτώση. Και εκεί στην Πόλη, στο κέντρο της διαφθοράς, συνέχιζε να πέφτει λεπίδι και φαρμάκι που πήγαινε γόνι. 

Μέχρι τον Απρίλη του 1453 μ.Χ.όταν οι βάρβαροι κανίβαλοι έφτασαν απ όξω. Κι οι λιγοστοί της κάτοικοι ξύπνησαν απότομα. Κι όταν κατάλαβαν ότι ήταν αργά πια, τρέχανε στην Αγιά Σοφιά. Και να δεις που χωράγανε όλοι. Μια ανεγκέφαλη αυτοκρατορία, ολόκληρη μέσα στον Ναό της Σοφίας. Και προσεύχονταν για την σωτηρία, όχι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που την είχαν διαλύσει αλλά για τα τομάρια τους.

 Αλλά φαίνεται ότι ακόμη κι η Αγία τους είχε γυρίσει την πλάτη. Κι οι βάρβαροι μπήκανε. Και τα ρήμαξαν όλα. Σφάξανε, λεηλάτησαν, βίασαν, κατέστρεψαν. Ότι έκαναν αιώνες μετά στην Κύπρο. Γιατί κι Εκείνη θύμα διαφθοράς και διαπλοκής ήταν.

Κι όταν τελείωσε το 3ήμερο που τους είχε τάξει ο Σουλτάνος, μόνο φρίκη είχε απομείνει. Και το πρώτο πράγμα που έκανε ο Μωάμεθ ο Πορθητής ήταν να προφυλάξει τον Γεώργιο Κουρτέσιο, τον οποίο και τοποθέτησε Πατριάρχη, ως Γεννάδιο Σχολάριο. Γιατί ήξερε ο Οθωμανός ότι ο Πατριάρχης και οι συν αιτώ, στην Αυτοκρατορία που κατέλαβε,  ήταν εξουσία. 

Κι έτσι όταν το μακελειό τελείωσε ο πρώτος που ξαναβρήκε την περίοπτη θέση του ήταν ο παπάς. Η κεφαλή όμως της εκκλησίας ήταν άμεσα συνυπεύθυνη για την Βυζαντινή τραγωδία. Όπως και στην Κύπρο. Ο παπάς ανέβηκε στον θρόνο της εξουσίας στο νέο κυπριακό κράτος, που προέκυψε από μια τραγωδία για την οποία ήταν συνυπεύθυνος. Ο ίδιος παπάς. Συμμορφωμένος όμως κι αυτός στα αφεντικά του, από κει κι ύστερα. 

Κι ο Θουκυδίδης μας προειδοποιεί, ότι η ιστορία μας διδάσκει ότι η συμπεριφορά των ανθρώπων διαχρονικά είναι αμετάβλητη άρα και προβλέψιμη. Αυτό που με δικά μας λόγια λέμε: "η ιστορία επαναλαμβάνεται". Δηλαδή έτσι αόριστα, φιλοσοφικά, απόκοσμα;;

Οχι! Σκεφτείτε: Η συμπεριφορά του ανθρώπου είναι η εξωτερίκευση του χαρακτήρα του. Κι οι πράξεις του προϊόντα της συμπεριφοράς του. Κι η Ιστορία, είναι το σύνολο των πράξεων του ανθρώπου διαχρονικά. 

Κι ο βάρβαρος έρχεται. Για να μην πω ότι ήρθε. Κι εμείς αποχαυνωμένοι τριγυρίζουμε περιμένοντας επιδόματα, βουλιάζοντας μέσα στην διχόνοια, κλέβοντας αλλήλους και "χειροκροτώντας το σκοτάδι" το οποίο μας προσφέρουν απλόχερα ελληνόφωνοι πολιτικοί, δημοσιοκάφροι, καλλιτέχνες, αδελφές του ελέους κι όλο αυτό το σκουπιδαριό που λυμαίνεται την ιδιοσυγκρασία της φυλής μας, στα χνάρια της γνωστής επωδού του Χένρι Κίσσιγκερ για μάς.