ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος I 23)
ΟΣΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕΙ
Ο θεός λειτουργεί πολύ πέραν ή όσον δύναταί τις να πιστεύσει ή να φαντασθή. Μακάριος δε όποιος τηρεί και εξασκεί, εξεταστικά και ταπεινά, τα ανθρώπινα μέτρα και το ¨μηδέν άγαν.¨
Επειδή παρά τοις ανθρώποις και το ιερό μπορεί καταστήναι ανίερο, η πίστις παγίς και η αλήθεια-δόλωμα. Άλλο, φερ’ ειπείν, πίστις εις τον θεόν και άλλο πίστις εις την οργάνωσιν του θεού, ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα - είδωλον του θεού που σφετερίζεται και καπηλεύεται εν πολλοίς το όνομα και τον λόγον του.
Δηλονότι άλλο μια ηθική αξία και άλλο η ιδέα αυτής της αξίας. Ιδέα είναι η ψυχή της αξίας, αυτό που δεν πωλείται, αγοράζεται ή εργαλειοποιείται, και είναι το άβατον της θείας ουσίας που εδρεύει στους άσπιλους ουρανούς των αμώμων θεών.
Αλίμονο λοιπόν, αν εις αυτόν τον εν πολλοίς μάταιον και ψεύτικον κόσμο, δεν είχαμε πιστόν σύντροφον και κραταιόν ευεργέτην την ελληνικήν πνευματικήν συνταγήν, την θεόπνευστον φιλοσοφίαν, την θεά σοφίαν. Βίος γαρ ανεξέτατος ήτοι αφιλοσόφητος είναι αβίωτος δια τον θεόζηλον άνθρωπον.
Η εξουσία αξιοί πίστιν θρησκευτικήν παρά των υπηκόων αυτής, πίστιν ισάξιαν ενός θεού και για ένα λόγο παραπάνω. Ο δι’ αντιπροσώπων λόγος του θεού εκτονώνει την λαϊκή δυσαρέσκεια δια τα εξοργιστικά προνόμια, σκάνδαλα και εγκλήματά της. Η ανοχή δε της θείας δικαιοσύνης προς αυτήν δικαιώνει την ύπαρξί της.
Αμαρτωλή εξουσία αλλά΄εξίσου αμαρτωλός και ο λαός που δια της πίστεώς του προς αυτήν δικαιολογεί και καθαίρει αυτήν από τα κρίματά της. Συνυπευθυνότης λέγεται αυτό βιαατών και θυμάτων. Επειδή πίστις σημαίνει ολοκληρωτική, απόλυτος παράδοσι, ψυχή τε και σώματι.
2. Πιστεύετε και εθελοτυφλείτε είναι το απόκρυφον δόγμα. Είναι καλό γιατί εξασφαλίζει μια ειρήνη νεκροταφείου. ένα ήρεμο ύπνο. Πριν σε ξυπνήσει το εφιαλτικό τέλος. Η πίστις άλλωστε φυλάττει επικίνδυνα μυστικά.
Η πίστις απαιτεί αυτοθυσίαν και απόρριψιν ακόμα και των πιο βασικών ηθικών αναστολών που διασώζουν την ανθρώπινη φυσικήν αξιοπρέπειαν. Μιλάμε για κυριολεκτική απώλεια ψυχής που δεν αναπληρούται ούτε με την κατάκτησιν όλου του κόσμου. το αιώνιο αντί του θνητού.
Το σύμπαν λειτουργεί κατά μίαν έννοιαν αλληλοφαγικώς και ανθρωποφαγικώς, κατά σάρκαν όσον και κατά ψυχήν. Υπάρχουν όντα απαίσια και βουλημικά στην ανίερο ατμόσφαιρα όπως και στην δική μας που τρέφονται από χαμένες, ρημαγμένες ψυχές.
Υπάρχουν όμως και αντίστοιχοι θεοί που σκουπίζουν συνεχώς τοιαύτα αποστήματα για όσους πιστεύουν στην ύπαρξίν των και στήριξίν των. Αγαθοί θεοί που όμως δεν μπορούν να βοηθήσουν ανθρώπους κακούς και άθεους εγωιστάς που δεν τους αναγνωρίζουν.
Ένα μέγα και βαρύ εδώ ¨κατηγορώ¨ εις τον αβρααμικό μονοθεϊσμό που με το κύρος του θρησκευτικού δόγματος κατήργησε τας τάξεις των θεών και εις την θέσι των ανέδειξε λεγεώνας δαιμόνων κατατρομοκρατώντας και χειραγωγώντας έτσι την ταλαίπωρη ανθρωπότητα με το χειρότερο είδος δεισιδαιμονίας.
3. Και λοιπόν, έρχεται μετά ταύτα και ο υιός αυτός του αβρααμικού θεού για να θεραπεύση παραδειγματικώς κάποιους ταλαίπωρους δαιμονισμένους και να παίξη κι αυτός τον υποτακτικό υποκριτικό ρόλο, σε μια παράστασι θείας συμπαιγνίας του τύπου ο τρώσας και ιάσεται..¨
Μεγαλυτέρα γαρ διαφήμισις του διαβόλου μέσω της αβρααμικής δεισιδαιμονίας και μάλιστα δωρεάν και με αφραγίδα του άθεου υπερθεού δεν θα μπορούσε να υπάρξει στην ανθρώπινη ιστορία. Η οποία αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Ο ανθρώπινος πολιτισμός βούλιαξε έκτοτε.
Και αν δεν υπήρχε το φωτεινό αντίβαρο και αντίδοτο του ελληνικού πνεύματος, η κληρονομιά των φωτεινών θεών, ποιος ξέρει πόσο κάτω ακόμα… Οι αρχαίοι Έλληνες θα εκάγχαζαν μ’ αυτήν την για νήπια τωι πνεύματι, συλλογιστική. Θεός του ¨Πάρ’ τα όλα,¨ όχι δια της πειθούς αλλά δια της βίας… Έλεος!
Μα ένας θεός άξιος του τίτλου του θα φρόντιζε πρώτα να ¨αποδαιμονίσει,¨ να εξημερώσει τους κακοδαίμονες όπως οι Ολύμπιοι τους καταστροφικούς τιτάνες που τους μετέτρεψαν από κακεργέτας σε ευεργέτας του ανθρώπου.
και όχι να τους αφήνει, εκ του πονηρού, να τρομοκρατούν τους ανθρώπους ως λύκοι για να συσπειρώνουν το προβατόψυχο ποίμνιο στον αφέντη του. Τροφή λεόντων και όχι σανό χρειάζεται η ψυχή. Αλλά τότε δεν θα ήταν ποίμνιο θα μου ειπής. Και τί θεός θα ήτν τότε χωρίς ποίμνιο;
4. Χρειάζεται σήμερον η ανθρωπότης, ει περ ποτέ και άλλοτε, ένα υγιές και στιβαρόν σύστημα σκέψεως, ανθρωποκεντρικόν και ελληνικόν εις τον χαρακτήρα του, καθ’ ότι κατακλύζεται από ένα ριζοσπαστικόν νέο κύμα δεισιδαιμονίας και κακοήθους υλισμού περιβαλλόμενον με χολυγουδιανή λάμψιν.¨
Κύμα το οποίον συμβαδίζει με διανοητική κατάρρευσι και ηθική χρεωκοπία του θρησκευτικού συστήματος σκέψεως. Μιλάνε για πίστι. Αλλά δεν αναλύουν πρώτα τι είναι και τι επιβραβεύει η κακή πίστι όπως είναι η μισαλλόδοξος και βάρβαρος θρησκευτική.
Η κακή πίστι έχει γίνει παντοδύναμος πλέον θρησκευτικός θεσμός που συγκεντρώνει τα πιο μεγάλα πλούτη, με όπλα της πνευματικά τον φόβο του θεού και του θανάτου. Αυτός είναι ο θεσμός, άνθρωπε, από Ελλήνων και μετά σε κυβερνά και είναι αυτός που σου αξίζει και σε καταδικάζει.
Μη φθόνει λοιπόν και ζήλευε την ισχύ και τα πλούτη του Εβραίου γιατί αν δεν ήταν αυτός, θα ήτν κάποιος άλλος για να κάνη την βρώμικη δουλειά του ψεύδους και της εξαπάτησης. Αλλά εσύ σκέφθηκες ποτέ ότι δεν είσαι άξιος ούτε γι αυτόν τον άχαρο και άδοξο ρόλο;
Ανυπόφορος θα ήτο ο ανθρώπινος βίος, αν δεν τον ενέπνεε το παρηγορητικόν όραμα μιας ανωτέρας, ομορφοτέρας ζωής και η επίγνωσις ότι η γήινη αυτή φυλάκισί του, προσωρινή ή μη, εξαρτάται από τον ίδιο, και τας εξελικτικάς ηθικάς επιδόσεις του, κατά το πλατωνικόν ¨αιτία ελομένου, θεός αναίτιος.¨

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου