ΕΛΛΗΝΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (6)

ΕΛΛΗΝΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ  (6)

                                                         
ΕΚ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΥ

 
3. Τιτανομαχία. Νίκη Διός.

 
Επειδή (Όταν) Ζευς εγένετο τέλειος (ενήλικος), λαμβάνει Μήτιν του Ωκεανού (Μήτραν του Αχανούς)

συνεργόν (συνεργάτιδα), ή δίδωσι (η οποία δίδει) Κρόνω καταπιείν φάρμακον,

υφ’ ού (υπό του οποίου) εκείνος αναγκασθείς εξεμεί (αποβάλλει) πρώτον τον λίθον (την στερεάν ύλην),

έπειτα δε τους παίδας (τα σωματικά στοιχεία) ούς κατέπιε. Μετά των οποίων

ο Ζευς (η ζώσα θεία φωτεινή ενέργεια) προς Κρόνον (την δυναμική του θανάτου)

και τους Τιτάνας ( τας αλόγους καταστροφικάς και αυτοκαταστροφικάς δυνάμεις) επολέμησε.      

 

Μαχομένων δε αυτών ενιαυτούς (χρονικούς κύκλους) δέκα,

η Γη (σχηματισθείσα και μορφοποιηθείσα ύλη)  τω Διί προεφήτευσεν (προανήγγειλεν) την νίκην

τους εις Τάρταρον ριφθέντας (αδρανείς κοσμικάς  δυνάμεις) εάν έχη συμμάχους.

Διό (Γι αυτό) Ζεύς την φρουρούσαν τα δεσμά αυτών Κάμπην (Καταστολήν)

αποκτείνας (εξοντώσας), έλυσεν (απελευθέρωσεν) αυτούς.

Και Κύκλωπες (περιστροφικαί δυνάμεις) τότε Διί (στον Δία, αέρινο διάστημα ) μεν

διδόασι βροντήν (ήχον) και αστραπήν (λάμψιν) και κεραυνόν (πυρ),

Πλούτωνι δε (στον Πλούτωνα) περικεφαλαίαν (κάλυμμα  αποκρύψεως του κάτω κόσμου),

Ποσειδώνι δε (και στον Ποσειδώνα) τρίαιναν (τρίτην υδάτινην αρχήν) .

Οι δε τούτοις (δι’ αυτών των μέσων) οπλισθέντες, κρατούσι (επικρατούν έναντι των) Τιτάνων

και καθείρξαντες (εγκλείσαντες) αυτούς εν τωι Ταρτάρωι

τους Εκατόγχειρας (εξακτινωθέντα αστρικά σώματα) κατέστησαν φύλακας.

Αυτοί δε (Οι ίδιοι δε, αι τρεις συμπαντικαί υπερδυνάμεις) διακληρούσι περί της αρχής

και λαγχάνει (παίρνει ως λαχείον) Ζευς μεν την εν ουρανώι δυναστείαν,

Ποσειδών την εν θαλάττηι, Πλούτων δε την εν Άιδου.

Αισώπου Μύθοι.

Πατήρ και θυγατέρες.

 
Είχέ τις θυγατέρας δύο. Τούτων η μεν κηπουρόν άνδρα έλαβεν,

η δ’ ετέρα κεραμέα (κεραμοποιό).

Χρόνου δε παρελθόντος    ο πατήρ εις την του κηπουρού έρχεται και ταύτην ερωτά πώς έχει.

Η δε λέγει: ¨Πάντα μεν ημίν καλώς έχει, εν δε τούτο τοις θεοίς εύχομαι,

όπως χειμών γένηται και όμβρος (βροχή, υετός)  ίνα τα λάχανα αρδευθή.»

Μετ’ ου πολύ  ο πατήρ προς την του κεραμέως έρχεται και ταύτην πώς έχει ερωτά.

Η δε λέγει: « Τα μεν άλλα πάντα ημίν καλώς έχει, τούτο δε μόνο εύχομαι,

όπως αιθρία λαμπρά επιμείνη (παραμείνη) και λαμπρός ήλιος, ίνα ο κέραμος ξηρανθή» .   

Ο δε πατήρ λέγει. « Εάν συ μεν ευδίαν (καλοκαίρι) επιζητής, η δ’ αδελφή σου χειμώνα,

ποτέρα υμών ( για ποια εκ των δύο σας) συνεύξομαι (θα συνευχηθώ);»