ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑ-ΛΕΞΙΓΝΩΣΙΑ
Αρχή σοφίας ελληνικών ονομάτων επίσκεψις.
Η ελληνική γλώσσα ομιλείτο πολύ πριν από την 2α π.Χ. χιλιετία και ευρίσκετο σε υψηλό επίπεδο τελειότητας.
Είναι η βασίλισσα των Γλωσσών.
Είναι η γλώσσα των Θεών.
«Ει Θεοί διαλέγονται, την των Ελλήνων γλώττη χρώνται»
(Κικέρων)
Όθεν άριστα λέγεται παρά τοις φιλοσόφοις
το τους μη μανθάνοντας ορθώς ακούειν ονομάτων
κακώς χρήσθαι και τοις πράγμασιν.
(Πλούταρχος)
ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (229)
1) ρ. κωλυσιεργώ. Τα συνθετικά του και η σημασία του.
2)επιθ. συνεπής (ο,η): Τα συνθετικά και η ερμηνεία του.
3) ουσ. παράσιτο (το): Τα συνθετικά του και η σημασία του.
4) ουσ. ασιτία (η): τα συνθετικά και η σημασία του.
5)επιθ. αήθης, ευήθης, κακοήθης (ο,η): τα συνθετικά των και η σημασία των.
6)επιθ. φιλάργυρος και ανάργυρος (ο,η): τα συνθετικά και η σημασία των.
7) επιθ. αδυσώπητος (ο,η): τα συνθετικά του και, η σημασία του.
8) ουσ. ευχέρεια (η): τα συνθετικά του και το αντώνυμό του.
Οι απαντήσεις από το προηγούμενο Νο (228) ΕΔΩ.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Αι απαντήσεις του Λεξιθηρος :
1) κωλυσιεργώ < κωλύω (πρβ. ουσ.κώλυμα) + έργον-εργάζομαι) = εμποδίζω ή και καθυστερώ την εκτέλεσι έργου.
2) συνεπής < συν + έπος (= λόγος, πρβ. αορ. ρ. λέγω-είπα) = ¨αμ’ έπος, αμ’ έργον¨ ήτοι λόγια συνημμένα με έργα.)
3) παράσιτο < παρά + σίτος = αυτό που σιτίζεται-τρέφεται κοντά σε κάτι άλλο χωρίς να το δικαιούται. (πρβ.χαραμοφάης.)
4) ασιτία < ά (νευ) + σίτος-τροφή) = η στέρησι σίτου-τροφής.
5) αήθης < α(νευ) + ήθος = ο στερούμενος χαρακτήρος, ο αχαρακτήριστος. ευήθης < ευ+ ήθος = ο εύπλαστος το ήθος, ο ευκολόπιστος, κακοήθης < κακός + ήθος = ο κακός το ήθος-φρόνημα.
6) φιλάργυρος < φιλώ (πρβ. φίλος) + αργύριον, χρήμα= φιλοχρήματος. αντων. ανάργυρος < αν(ευ) + άργυρος = ο μη δελεαζόμενος από το χρήμα.
7) αδυσώπητος < α (προσθ.) + δυσωπώ (δυσ-όψις) = ο δυσμενής, αμείλικτος-αγέλαστος την όψιν, ο σκληροτράχηλος.
8) ευχέρεια < εύ + χείρ = μεταφορ. όταν έχω κάτι του χεριού μου, όταν είναι στο χέρι μου. αντων. δυσχέρεια
1 σχόλιο:
1) Κωλύομαι(=δυσκολεύομαι)+ έργο (= πράξη, δημιουργία)= Βρίσκω εμπόδια στην προσπάθεια μου να κάνω κάτι.
2) Σύν (μαζί με) + έπος* (=λέγω)= Οι πράξεις μου συμπτίπτουν με τα λόγια μου, κάνω ότι λέω.
* π.χ. "αμ έπος αμ έργο"
4) Α (στερητικό) + σίτος (=σιτάρι ,και μεταφορικά "τροφή"). Αυτός που δεν έχει να φάει (ούτε τα βασικά, όπως μια μπουκιά - σταρένιο- ψωμί).
5) Α(στερητικό)+ήθος=αυτός που δεν έχει ήθος
Ευ(καλό)+ ήθος = αυτός που έχει μεγάλη ποιότητα η ηθική του, ο καλός, ευγενής, ο ευσεβής, ο αγνός.
Κακό + ήθος = το αντίθετο ακριβώς του ευηθή.
6) Φίλος (= αγαπών) + άργυρος (= ασήμι, μεταφορικά τα χρήματα) = ο φιλοχρήματος, αυτός που αγαπά το χρήμα συνήθως χωρίς να υπολογίζει την ηθική προκειμένου να το αποκτήσει.
Α(= στερητικό)+΄'αργυρος= το ακριβώς αντίθετο, αυτός που δεν λογαριάζει το χρήμα, και κυρίως βάζει πρώτα την ηθική.
7) έχει ξαναπέσει το θέμα, αλλά δεν το θυμάμαι, , το α είναι στερητικό, πάντως σημαίνει αυτός που ενεργεί με μεγάλη ορμή, τόση που είναι αδύνατον σχεδόν να τον σταματήσεις.
8) Ευ(=καλό, ευνο'ι'κό)+ χέρι = κάτι που είναι του χεριού σου, σου είναι εύκολο να τοκάνεις. Δυσχέρεια το αντίθετό του.
Χοστ
Δημοσίευση σχολίου