ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (18)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας,
Αγριμέδων)
1) Υπάρχουν σκέψεις που έρχονται απ’ τους σκοτεινούς βόθρους του ερέβους γεμάτες βία, ανία, μανία και θάνατο. Και υπάρχουν αι κατ’ ευθείαν από τους θεόμεστους ουρανούς της αθανάτου ζωής, του αδύτου κάλλους και της ακενώτου μακαριότητος. Των οπίων οι σοφοί, εγκρατείς και ενάρετοι μόνον μεταλαμβάνουσι.
2) Κι αν ζηλεύω την παιδική αθωότητα, ακακία και αμεριμνησία ορισμένων, καθόλου όμως δεν εμπιστεύομαι το εύπιστον και ευεξαπάτητον της απειρίας και άγνοιας που συνοδεύουν τις ανωτέρω. Συνηγορεί σ’ αυτό και ο μέγας Θουκυδίδης. ¨Μακαρίσαντες το απειρόκακον ού ζηλούμεν το άφρον.¨
3) Και ας λένε αι παιδόφιλοι Γραφαί ότι εις τα παιδιά ανήκει η βασιλεία των ουρανών. Καμιά εξ αυτών δεν προορίζεται γι ανωρίμους, μαλθακούς και παλίμπαιδες, φυγόστρατους και ριψάσπιδες. δια τους βαθείς γνώστας και διακριτικούς υπερμάχους του καλού ναι. Όσον δε για την βασιλείαν της γης, καλά, δεν γεννάται λόγος.
4) Κι έπειτα ποια βασιλεία, εξουσία, ουρανούς, βρε παίδες; Ο πονηρούλης, ο θρησκόληπτος εξουσιολάγνος καρβέλια θεοκρατικά ονειρεύεται. Μη απατάσθε και βαυκαλίζεσθε, λαοί. Κανένα μέλλον, ούτε σε ουρανό ούτε σε γη, για μαμμόθρεπτα θεών και θρησκειών.
5) Όποιος, θεός ή άνθρωπος, τον άνθρωπο αγαπά τον βλέπει ως ισότιμο, σύμμαχο, αδελφό, με την ίδια ψυχή και μυαλό. Και δεν τον ελεεί κάθε τόσο περιφρονητικά και από οίκτο, όπως ένα ενοχλητικό επαίτη και μετά από κλάμα του πολύ, για να τον ξεφορτώνεται. Κι εκείνος σαν λιμασμένο παλιόσκυλο να πέφτει στα πόδια του γλείφων.
6) Δεν είναι συμπεριφορά ανθρώπου, πόσο μάλλον θεού, αυτή που τον ίδιο τον ελεούντα ηθικά υποβιβάζει πλειότερο απ’ τον ελεούμενο. Και η τύχη επί του προκειμένου πιο τίμια φέρεται. Δεν απαιτεί τέτοια ανθρώπινη ταπείνωσι κι εξευτελισμό για τα τυχερά της όπως το διεστραμμένο ηθικό σύστημα εκπαιδεύσεως θρησκοδούλων.
7) Είς ¨αστρολάβος των Αντικυθήρων,¨ δι’ εμέ, είναι κατά πολύ ανώτερος απ’ όλα τα Ευαγγέλια του κόσμου. Μια Απολλώνεια ιδέα από μύριους αγιασμούς και λιτανείες. Είς εξ ύπνου αξίζει όσον εν υπνώσει μύριοι.
8) Τα μουσεία είναι πια οι ναοί των αρχαίων εθνών. τα μόνα που γλίτωσαν απ’ την μανία και την βεβήλωσι των αγίων δολοφόνων τους. Γεμάτα βουβές, τραυματισμένες αλήθειες και βουβή εγκαρτέρησι. Αγλαομόρφων αγγέλων ευγενής σπορά. Τα επισκιάζει ένας μεσαίων από βιβλικά μελωδικά ψεύδη. Ένοχοι θανάτου επί ειδωλολατρία.
