ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΗ ΣΤΗΝ Δ.Ε.Υ. (Μεταχρονογράφημα του Σαββάτου Tsiforos style για να αλλάξει τα φώτα στα ψυχοσάββατα)
Καλώς'τα τα παιδιά.
Κάτσε,
πιάσε μια καρέκλα, παράγγειλε κάναν καφέ βαρύ γλυκό κι άκου να σου πει ο
μπάρμπας πώς θα γυρίσει ο τροχός, γιατί πολύ σκοτάδι έπεσε στον ντουνιά
και τα «φώτα» μας έχουν γίνει ηδη μπακαλίστικα. Κοινώς αχταρμάς.
Λοιπόν,
μάστορα, το ξέρεις το έργο. Χρόνια τώρα είχαμε εκεινη την παλιά, την
ορθόδοξη την ΔΕΗ. Με σήμα τον κεραυνό – που μεταξύ μας, πιο πολύ μας
κεραυνοβολούσε η λυπητερή στο τέλος του μήνα, παρά το ρεύμα. Και με τους
τσακωμούς στα καφενεία για αν θα πρέπει να είναι κρατικά ή κάτω από
κάποιον idiot, δηλαδή ιδιωτικά σε κάποιο fund της Αγίας μας Οικογένειας.
Τα ξέρετε.
Μια ζωή με το «έπεσε
η τάση», «κάηκε η ασφάλεια» και κάτι ρήτρες αναπροσαρμογής που
χρειαζόσουν πτυχίο από την Οξφόρδη για να καταλάβεις γιατί χρωστάς το
νεφρό σου.
Μονόδρομος, μάστορα, αν το σκεφτείς λίγο
ένα καθαρό Web1 της ενέργειας είχαμε τόσα χρόνια. Εκείνοι παρήγαγαν στην
Πτολεμαΐδα, εσύ απλώς πλήρωνες, κι άμα ήθελες μια πρίζα έπρεπε να
ξέρεις τον ξάδερφο του διευθυντή για να μη σου έρθει το ρολόι το επόμενο
καλοκαίρι.
Μετά ήρθαν οι
εναλλακτικοί πάροχοι, το δήθεν Web2 της ενέργειας, τότε που έβαλες κάνα
πάνελ στη σκεπή. Αλλά πάλι οι μεσάζοντες σου έβαζαν καπέλα και
κρατούσαν τα κλειδιά για να δείχνει πλεονάσματα το γκουβερνο μας από
τους ΦΠΑδες, που τους φούσκωσαν οι καρτελίστας της Sillicon Valley μας.
Που ως γνωστόν κείτεται σε κάτι ξαπλώστρες πουρ Μουρ στην Μύκονο.
Τώρα,
σου λέει με εκείνα τα σεντόνια του ο Λυκ, να αλλάξουμε πίστα για
να τους αλλάξουμε τα φώτα. Πως ρε αθεόφοβε, τι ξέρεις και πίνεις και σε'
μας δεν δίνεις?
Πετάμε, λέει, τα
ντουμάνια και περνάμε κατευθείαν στο Web3 της ενέργειας. Στη ΔΕΥ. Όχι
Δευτέρα, μη συγχέεσαι. Σε ενα Διαδίκτυο Ενέργειας Υδρογόνου, λέει. Και
σε στέλνει να διαβάσεις στα σχόλια πιο κάτω τι είναι αυτά τα
κορακίστικα με τα web και με τα μέλια, που έστειλαν και την μάνα σου
για φροντιστήριο πληροφορικής για να πάρει ένα pass.
Μάλιστα, κύριε, σου λέει. Παίρνεις το νεράκι, του αλλάζεις τα φώτα στην
ηλεκτρόλυση με ρεύμα ταρατσάτο ή κεραμυδάτο και τσουπ, να το το
υδρογόνο, καθαρό σαν παρθένα στο μοναστήρι. Κι αντί για μεσάζοντες και
τράπεζες, κουμάντο θα κάνει το AI με έξυπνα συμβόλαια, λέει. Άμα ο
κυρ-Θανάσης απέναντι έχει περίσσευμα στο ντεπόζιτό του, το ρομπότ θα
κάνει το προξενιό σε κλάσματα δευτερολέπτου, το υδρογόνο θα τσουλάει
στον σωλήνα κι εσύ θα φορτώνεις το αμάξι peer-to-peer, καθαρός και
ωραίος.
Εδώ σε θέλω όμως, γιατί
το «ζωντανό» εκεί έξω δεν καταλαβαίνει τίποτα απ' όλα αυτά και φοβάται.
Σου λέει ο άλλος «κι άμα το δίκτυο είναι έξυπνο, θα ξέρει πότε ανάβω το
μπρίκι;». Δεν έχουν πάρει πρέφα ότι το σπίτι τους γίνεται αυτόνομη
επιχείρηση, γιατί έχουν συνηθίσει τόσα χρόνια να τους αρμέγουν. Και ότι
ξέρουν σήμερα οι Τράπεζες πότε άλλαξε το βρακι και τι χρώμα είχε.
Για να αλλάξουν όμως τα φώτα στα κακώς κείμενα, θέλει τη δική μας τη μαγκιά.
Στη ΔΕΥ, άμα πάει ο κλασικός ο Ελληναράς να κλέψει ενέργεια με κάνα
μαγνήτη, το δίκτυο θα του ρίχνει ένα ψηφιακό «άι χάσου ρε». Ήδη βέβαια
βλέπω τον κυρ-Μήτσο στην ταβέρνα να φωνάζει τον «κυβερνο-μάστορα» από τα
Λιόσια για να του φλασάρει το λογισμικό. Θα του λέει «κοίτα αρχηγέ, σου
ντοπάρω το ρούτερ, βάζω το AI να κάνει τα στραβά μάτια, και την ώρα που
καις το σύμπαν, ο αλγόριθμος θα νομίζει ότι το σπίτι σου είναι
μοναστήρι και λειτουργεί με προσευχές».

















