ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ : Tα έχουμε ξαναγράψει παλαιότερα.Ότι η κατάκτηση
(ιδιότητα του Αχιλλέως) δεν απαιτεί πολλή χρόνο, ενώ η εποίκηση μιας
περιοχής (ιδιότητα του Οδυσσέως) ζητά μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από
ότι αυτή της κατακτήσεως και είναι αποδοτικότερη.Αλλά το παράδοξο είναι ότι η ιδιότητα του Ομηρικού ήρωα Οδυσσέως,
δηλαδή ο εποικισμός έχει σαν κυρίαρχο χαρακτηριστικό του τον πολιτισμό
και την απορρόφηση – αφομοίωση. Οι δυτικές δυνάμεις, όμως είναι κυρίως
ναυτικές – Οδύσσειες, αποικιακές επί το πλείστον. Ενώ η Ρωσία ανήκει στις χερσαίες στρατιωτικές δυνάμεις, είναι Αχίλλεια δύναμη. Ο
Αχιλλέας και ο Οδυσσέας στον στρατηγικό – στρατιωτικό τομέα φέρονται
και ταυτίζονται κατά αρχή στην ιστορία με την Αχίλλεια Χερσαία Σπάρτη
(Πλατωνικό μοντέλο) και την Οδύσσεια Ναυτική Αθήνα, (Αριστοτελικό
μοντέλο). Στην σκληρή εποχή μας λοιπόν όλα τα
κράτη χωρίζονται στους δύο Ομηρικούς ήρωες, στον ορμητικό Αχιλλέα και
στον τολμηρό Οδυσσέα. Έτσι λοιπόν εντοπίζουμε τις αιώνιες τάσεις.
Για τον Αχιλλέα, Χερσαίες
ηπειρωτικές δυνάμεις. Ρωσία, Κίνα, Ινδία, Γερμανία, Τουρκία, Αλβανία,
Σερβία, Βουλγαρία, Συρία, Ιράκ, Ιράν, Ιαπωνία κ.λ.π.
Για τον Οδυσσέα, Ναυτικές Θαλάσσιες δυνάμεις. Η.Π.Α., Καναδάς, Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ελλάς, Αυστραλία, κ.λ.π.
Σε
γενικές γραμμές η Ασία, η Κεντρική Ευρώπη και η Αφρική ανήκουν στην
παλάμη του Αχιλλέως, ενώ η Αμερικάνικη ήπειρος, η παραθαλάσσια Ευρώπη,
και η Αυστραλία ανήκουν στην χείρα του Οδυσσέως. Θα μπορούσαμε να γράψουμε
αναφορικά ότι η πρώτη αποβίβαση πεζοναυτών έγινε στο λιμάνι της
Κολχίδος, κατά την Αργοναυτική εκστρατεία, η πρώτη μεγάλη καταδρομική
επιχείρηση έλαβε χώρα στην Ιλιάς με τον περίφημο Δούρειο Ίππο, ενώ ο
πρώτος ελιγμός μάχης έγινε στην μάχη του Μαραθώνος.
Γιατί ο ρωσικός στρατός δεν γίνεται να ηττηθεί στο πεδίο της
μάχης, παρά το γεγονός ότι οι Ρώσοι φαίνεται να υστερούν στην τεχνολογία
αιχμής
Γράφει ο Υποστράτηγος ε.α (ΠΖ) Νικόλαος Κατσίκας BEd, BSc, MSc
Είναι κοινό μυστικό, ότι οι θεμελιώδεις πολεμικές δεξιότητες των δυτικών στρατών έχουν διαβρωθεί εξαιτίας της τεχνολογίας
και των ανέσεων. Επίσης, οι κοινωνίες της Δύσης είναι ιδιαίτερα
ευαισθητοποιημένες απέναντι στις απώλειες της ανθρώπινης ζωής, κυρίως
(για να μη πω αποκλειστικά) όταν αυτές αφορούν τις ίδιες.
Η φύση όμως της χερσαίας μάχης που καθορίζει την έκβαση του αγώνα – παρά τις διαστάσεις ή την πολυχωρικότητα του σύγχρονου επιχειρησιακού περιβάλλοντος- παραμένει πρωτόγονη, κτηνώδης και εφιαλτική.